Drewnicki: „Drogi mają łączyć Kraków, a nie wypychać ruch między domy"

Domknięcie III obwodnicy, brakujących połączeń między dzielnicami, ochrona osiedli przed ruchem przelotowym i parkingi P+R przed korkiem – to najważniejsze założenia programu drogowego Michała Drewnickiego. Kandydat na prezydenta Krakowa przekonuje, że problemem miasta nie jest brak pojedynczych dróg, lecz niedokończony system.

– Kraków ma drogi. Problem w tym, że nie zostały połączone w spójny układ. Brakujące fragmenty powodują zatory, a kierowcy uciekają na ulice osiedlowe, które nigdy nie były przygotowane do ruchu tranzytowego – mówił Drewnicki.

Program „Drogi, które łączą Kraków" jest drugą częścią jego planu transportowego, po przedstawionej wcześniej koncepcji rozwoju kolei miejskiej.

5 proc. więcej dróg, 66 proc. więcej samochodów

Drewnicki rozpoczął od danych pokazujących skalę zmian w Krakowie. W latach 2004–2024 długość dróg publicznych wzrosła z 1078 do 1131 km, czyli o około 5 proc. W tym samym czasie liczba samochodów osobowych w przeliczeniu na tysiąc mieszkańców wzrosła z 369 do 611 – o około 66 proc.

Jednocześnie Kompleksowe Badania Ruchu z 2023 roku pokazują, że samochód odpowiada za 44 proc. podróży w metropolii, a transport zbiorowy za 40 proc.

Te liczby pokazują jedno: nie można prowadzić polityki transportowej przeciwko połowie mieszkańców. Nie chcę wojny kierowców z rowerzystami ani samochodów z tramwajami. Ten sam człowiek jednego dnia jest kierowcą, pasażerem i pieszym. Miasto ma zadbać o wszystkich

Najważniejsze zadanie: domknąć III obwodnicę

Pierwszym priorytetem Drewnickiego jest dokończenie III obwodnicy.

Na zachodzie oznacza to doprowadzenie do realizacji Tras Pychowickiej i Zwierzynieckiej, które mają przedłużyć działającą już Trasę Łagiewnicką. Na wschodzie – powrót do Tras Ciepłowniczej i Nowobagrowej, które mają połączyć rejon Łęgu z Płaszowem i południowo-wschodnią częścią Krakowa.

Nie wystarczy wybudować fragment drogi i zakończyć go korkiem. III obwodnica musi być ciągła. Ma pozwolić przejechać między dzielnicami bez wciskania całego ruchu w centrum i pomiędzy bloki.

Jak wskazuje jego program, jesienią ma zostać otwarty ostatni fragment S7 Mistrzejowice–Grębałów, domykający zewnętrzny ring ekspresowy wokół Krakowa. Zdaniem kandydata teraz miasto musi zrobić swoją część i uzupełnić własny układ drogowy.

„Osiedlowa ulica nie może być arterią"

To jedna z głównych tez programu.

Drewnicki przekonuje, że brak głównych połączeń nie powoduje zniknięcia samochodów. Ruch przenosi się po prostu na mniejsze drogi.

Jeżeli nie ma drogi między dzielnicami, człowiek szuka przejazdu. Wjeżdża między domy, pod szkołę, na ulicę osiedlową. Tam pojawiają się hałas, spaliny i przede wszystkim zagrożenie dla pieszych. Ja nie chcę wpuszczać ruchu tranzytowego na osiedla. Chcę go wyprowadzić na drogi, które są do tego przeznaczone.

Dlatego poza III obwodnicą program obejmuje także drogi doprowadzające do głównych tras.

Na południu chodzi m.in. o dokończenie 8 Pułku Ułanów oraz ciągu Bunscha–Humboldta–Skotnicka. W północno-wschodniej części miasta Drewnicki chce wrócić do rozbudowy Okulickiego, wykonać połączenie Mikołajczyka z Okulickiego i przedłużyć Powstańców. Na Rybitwach jednym z zadań jest nowy odcinek Domagały, który ma odciążyć Półłanki.

Droga główna ma przejmować ruch. Ulica pod domem ma służyć mieszkańcom. Dzisiaj zbyt często jest odwrotnie.

Krakowianie nie jeżdżą tylko do Rynku

Drewnicki polemizował również z prowadzeniem całej polityki transportowej z perspektywy ścisłego centrum.

Według KBR 2023 tylko 4 proc. podróży miało początek lub koniec w obrębie I obwodnicy, a 28 proc. w obrębie II obwodnicy.

Krakowianie nie jeżdżą wyłącznie do Rynku. Jadą z Nowej Huty na Podgórze, z Ruczaju do Czyżyn, ze Swoszowic do pracy czy ze szkoły do domu. Dlatego potrzebujemy dróg, które naprawdę łączą dzielnice.

Nie każde zwężenie oznacza poprawę

Drewnicki zapowiedział również przegląd zmian organizacji ruchu, które ograniczyły przepustowość głównych ulic.

Jego zdaniem skutków nie można oceniać wyłącznie na jednym odcinku.

Jeżeli po zwężeniu ulicy samochodów jest tam mniej, ale pojawiły się dwie ulice dalej, między blokami, to nie rozwiązaliśmy problemu. Przerzuciliśmy go na innych mieszkańców.

Program zakłada coroczny pakiet usprawnień skrzyżowań: korekty wlotów, pasy do skrętu, lepszą synchronizację sygnalizacji i usuwanie wąskich gardeł.

Jednocześnie ulice osiedlowe mają być chronione przed ruchem przelotowym i ciężkim.

Korki to również problem bezpieczeństwa

Drewnicki zwrócił uwagę, że płynność ruchu ma znaczenie także dla bezpieczeństwa.

W programie przywołano badania wskazujące, że stres i opóźnienie wywołane korkiem mogą wpływać na zachowanie kierowcy już po opuszczeniu zatłoczonego odcinka – zwiększać agresję, prędkość i skłonność do nadrabiania straconego czasu.

Nie możemy sprowadzać bezpieczeństwa do prostego założenia, że skoro samochody stoją, to jest bezpiecznie. Chcę ruchu płynnego i przewidywalnego, a jednocześnie twardej walki z nadmierną prędkością i piractwem drogowym.

Program przewiduje również uzupełnianie chodników, szczególnie przy szkołach, przychodniach i przystankach, poprawę widoczności i oświetlenia przejść oraz działania wobec najbardziej niebezpiecznych zachowań kierowców.

P+R przed korkiem

Ostatnim dużym filarem programu są parkingi.

W 2025 roku Kraków posiadał 10 miejskich parkingów P+R i 1618 miejsc. Drewnicki uważa, że przy skali całej metropolii jest to zdecydowanie za mało.

Parkuj i Jedź ma sens tylko wtedy, kiedy parking stoi przed korkiem. Człowiek powinien zostawić samochód na obrzeżach albo jeszcze w gminie sąsiedniej i dalej pojechać pociągiem czy tramwajem. Nie ma sensu zmuszać go, żeby najpierw przejechał cały korek, a dopiero potem się przesiadał.

Kandydat zapowiada współpracę z gminami sąsiednimi oraz rozwój P+R przy kolei, końcówkach tramwajowych i dużych węzłach komunikacyjnych.

Jednocześnie jego program oddziela parkingi przesiadkowe od osiedlowych.

Mieszkaniec potrzebuje miejsca przy domu, a osoba wjeżdżająca do Krakowa miejsca, w którym może zostawić samochód przed korkiem. Jedno nie zastępuje drugiego.

„Nie chcę ideologii w transporcie"

Drewnicki podsumował, że program drogowy ma być częścią jednego systemu razem z koleją, tramwajami, autobusami, ruchem pieszym i rowerowym.

Nie będę podchodził do transportu ideologicznie. Nie jestem wrogiem samochodu, nie jestem wrogiem roweru i nie jestem wrogiem komunikacji miejskiej. Chcę, żeby Krakowianin miał wybór i żeby niezależnie od tego, czym jedzie, nie tracił życia w korku.

I wskazał zasadniczy cel programu:

Domknąć III obwodnicę. Połączyć dzielnice. Wyprowadzić ruch z osiedli. Zbudować parkingi przed korkiem. Kraków nie potrzebuje kolejnych przypadkowych zmian. Potrzebuje wreszcie spójnego układu transportowego.