Reklama polityczna

Reklama MP

Opinie

PiS zachwyca się zwolennikiem aborcji, który pod rękę z homoseksualistami paradował przez miasto

29 września 2026 | 12:51

Kto jest najlepszym kandydatem dla wyborców PiS? Łukasz Gibała. Kto jest najlepszym kandydatem dla wyborców partii Razem? Łukasz Gibała. Kto jest najlepszym kandydatem dla wyborców Konfederacji? Łukasz Gibała. Jest za aborcją, wyprowadzeniem religii ze szkół, odmawia reparacji od Niemiec, poszedł w marszu równości pod tęczową flagą, chciał kordonu sanitarnego wokół PiS, głosował za SCT, ale z drugiej strony nie wynajmie lokali pod ośrodki kultury muzułmańskiej ani meczety, nie pójdzie w marszu równości, głosował przeciw SCT, a w ogóle to powinno być na ten temat referendum. Przed pierwszą turą wyborów zrobiliśmy test na stronie Dziennika Polskiego, który miał nam pokazać zbieżność z poglądami kandydatów na prezydenta Krakowa, a w efekcie podpowiedzieć na którego z nich głosować. Dla zabawy, w odpowiedzi na 20 pytań dotyczących miasta, zaznaczyliśmy opcję „Nie mam zdania” i uzyskaliśmy wynik wskazujący, że najlepszym dla nas kandydatem będzie Łukasz Gibała. Ten test w sumie bardziej nas rozbawił niż zaniepokoił, jednakże zastanawiając się nad tym głębiej, słuchając zmienianych jak rękawiczki poglądów wiecznego kandydata, tak wesoło nam już nie było. ZOBACZ TAKŻE: Wpisaliśmy w teście 20 razy „Nie mam zdania”. Nie uwierzysz, jakiego kandydata nam wskazało! Lewicowy jak Gibała W poprzednich wyborach samorządowych Gibała miał poparcie partii Razem. Nie prosił – dali, to wziął. Ale nie dawali każdemu, czemu więc akurat dali Łukaszowi? Może dlatego, że ma on niezachwiane lewicowe poglądy? W rozmowie z Rafałem Nowakiem-Bończą w Radiu Kraków prezentował je tak: Rafał Nowak-Bończa: - Pan jest za legalną aborcją do 12. tygodnia ciąży? - Generalnie ja mam inny światopogląd niż wyborcy PiS. Ja pytam konkretnie. - Sytuacja aborcji zawsze jest dramatem. Kobieta powinna decydować. Jeśli matka chce podjąć taką decyzję, powinna mieć do tego prawo. Jest pan za finansowaniem lekcji religii w szkołach z budżetu? - Nie. Jest pan za przeprowadzaniem lekcji religii w szkołach, czy za wyprowadzaniem jej ze szkół? - Jako młody człowiek zaczynałem lekcję religii w salkach katechetycznych. Uważam, że to lepszy wariant. Czy uważa pan, że Krajowa Rada Sądownictwa została powołana i działa legalnie? - Nie jestem prawnikiem. PiS na pewno popełnił wiele błędów. Sędziowie dublerzy w TK? - To na pewno było złamanie prawa. Polska powinna otrzymać reparacje od Niemiec? - Czas na rozmowę o reparacjach był po wojnie. Teraz jest to wątpliwe. Wtedy inne kraje mogą się odezwać do Polski o podobne rekompensaty. W proteście przeciw PiS Łukasz Gibała poszedł też w krakowskim Marszu Równości. Relację wrzucił na swój profil facebookowy. I napisał: Niedawno radni wojewódzcy przyjęli uchwałę o <Małopolsce wolnej od LGBT>. To skłoniło mnie do tego, żeby po raz pierwszy pójść na Marsz Równości - w geście solidarności. Mój Kraków to miasto szacunku, tolerancji i różnorodności. źródło: FB W grudniu 2023 roku partia Razem i Daria Gosek-Popiołek (wtedy jeszcze parlamentarzystka tej partii) poparli Łuksza Gibałę Z Darią Gosek-Popiołek i Partią Razem od dawna wprowadzamy więcej światła i powietrza do krakowskiej polityki. Nadszedł czas, by zacząć wdrażać wspólne idee na jeszcze większą skalę – napisał w serwisie X Łukasz Gibała. O poparciu dla kandydatury Łukasza Gibały zdecydowało kilka lat udanych wspólnych działań, łączące nas wartości i podobne spojrzenie na Kraków i potrzeby jego mieszkańców i mieszkanek. Miasto powinno być tworzone dla wszystkich, niezależnie od płci, wieku, zasobności portfela czy stopnia sprawności – uzasadniała swoje poparcie obecnie była już kandydatka Nowej Lewicy Gosek-Popiołek. A działacze partii Razem pojawili się również na liście urgupowania Łukasza Gibały w wyborach do Rady Miasta. Mandat zdobyła wtedy m.in. Aleksandra Owca. Prawicowy jak Gibała Tymczasem dla zdobycia głosu skrajnego prawicowca Gibała będzie odpowiadał jak brat Mentzena, kuzyn Konrada Berkowicza albo i nawet nieślubne dziecko Grzegorza Brauna. Przykład? Pyta redaktor Tomasz Terlikowski w radiu RMF: Jeśli pojawią się wnioski o meczet lub ośrodek kultury muzułmańskiej, jaką pan podejmie decyzję? - Byłbym bardzo ostrożny z tym. Widzi pan co dzieje się w Europie zachodniej, nie wiem czy panu się to podoba… Czyli zgadza się pan z tym. A wolność religijna? Mówił pan ze szanuje wszystkich mieszkańców Krakowa. - No tak, szanuje wszystkich wiec nie chciałbym ingerować, ani pomagać, ani przeszkadzać, czy to kościołowi katolickiemu czy innym wyznaniom. Ponawiam pytanie. Czy mają prawo się modlić czy nie mają? - No prawo modlić się mają, ale czy miasto jest od tego by wynajmować im lokale, no nie wydaje mi się. Ja przypomnę, że jak były głosowania w sprawie sprzedaży nieruchomości kościołowi katolickiemu z bonifikatą, to głosowałem przeciw. Czyli kościołowi katolickiemu też by pan nie wynajął? - Generalnie miasto powinno być poza tym. Miasto nie jest od tego żeby pomagać instytucjom religijnym, kościelnym. A organizacjom LGBT+ by pan wynajął? - No panie redaktorze… Ja bym wolał żeby miasto wynajmowało na szkoły, na domy kultury… A ośrodki kultury islamskiej? - Ale pan mnie piłuje… No nie…” Marszom nie, samochodom tak Gibała nie pójdzie już w „Marszu Równości” pod tęczowymi flagami – co jasno zapowiedział. Co więcej, nie obejmie go również honorowym patronatem jako prezydent miasta. Czemu? Ta parada krakowska jest zbyt upartyjniona, środowiska które ją organizują, startowały z list koalicji do parlamentu, w wyborach samorządowych, ja nie chciałbym brać udziału w imprezach partyjnych – powiedział również w programie u Tomasza Terlikowskiego. Radny uważa również, że krakowska strefa czystego transportu jest zła. Co prawda głosował za jej przyjęciem, ale zdążył zmienić zdanie na jej temat. Dlatego trzy razy później głosował przeciw jej zapisom, a teraz w ogóle uważa, że on nie ma zdania na ten temat, a powinni decydować mieszkańcy, najlepiej w referendum. Dyskutujący z Gibałą na ten temat podczas debaty Bartosz Bocheńczak zwrócił mu uwagę, że mieszkańcy już wypowiedzieli się, że nie chcą SCT, odwołując Aleksandra Miszalskiego, m.in. za strefę właśnie. Ale referendum to i tak ciut słabsza deklaracja niż zapowiedzi Michała Drewnickiego, kandydata PiS, który zapowiadał, że on złoży wniosek o likwidację SCT całkowicie, bo powietrze w Krakowie poprawiło się na tyle, że samochodem można swobodnie jeździć. Michał Klimek, ten od Brauna, nawet w happeningu ciął „znak” wjazdu do strefy, a przywoływany już Bocheńczak, kiedy jeszcze był kandydatem na kandydata jednoznacznie zapowiedział likwidację SCT. Czy tylko my widzimy zbliżenie stanowisk? W której partii kordon wokół PiS Nie sposób nie przypomnieć budowania przez Gibałę kordonu sanitarnego wokół PiS. – Ze zdziwieniem przyjąłem ostatnie spekulacje medialne dotyczące mojego rzekomego porozumienia z PiS – mówił w kampanii 2018 roku Łukasz Gibała. Wszyscy, którzy znają mnie z działalności publicznej, doskonale wiedzą, są od samego początku moje poglądy były przeciwstawne do wszystkiego, co reprezentuje PiS. Gibała publicznie, w obecności dziennikarzy złożył podpis pod deklaracją o niewchodzeniu w koalicję z PiS. „Gibała chce utworzyć w Krakowie swego rodzaju kordon sanitarny wokół PiS. Wzorem innych krajów, gdzie stosuje się <kordon sanitarny> wobec partii o poglądach skrajnych i niebezpiecznych, aby dzięki temu nigdy nie objęły władzy, proponuję kandydatowi Platformy Obywatelskiej i Nowoczesnej, Jackowi Majchrowskiemu, by złożył podobną deklarację – tłumaczył Gibała, powołując się na przykłady Francji oraz Szwecji, gdzie dzięki umowie partii opozycyjnych ugrupowania o poglądach skrajnych nigdy nie współrządziły, mimo że osiągały nawet dwucyfrowe poparcie.” – cytat za stroną stowarzyszenia Gibały. źródło: GK Być może takie przekonania wyrosły w Gibale już po tym kiedy aktywnie wspierał Janusza Palikota w jego ugrupowaniach: Twoim Ruchu i Ruchu Palikota. Bo nie sądzimy by nabył je w czasie gdy był funkcyjnym działaczem Platformy Obywatelskiej – od 2004 do 2011 roku, skąd odszedł jako przewodniczący PO w Krakowie. Nie znaleźliśmy takich pomysłów w programie tych partii. Niczym kameleon Jakie zatem naprawdę poglądy ma Gibała? Doprawdy nie wiemy. Wygląda na to, że wiszą one na kołku, przepraszam, na ręcznie rzeźbionych wieszakach w przepastnej szafie w 250-metrowego mieszkania na Woli Justowskiej. A Łukasz Gibała, syn alkoholowego milionera, który zamarzył sobie zdobyć Kraków głosami lewicy, prawicy, centrystów, i każdego, kto może mu dać władzę, w zależności od potrzeby, przywdziewa akuratną maskę. Raz broni wartości przed islamem, drugi raz pod rękę z homoseksualistami paraduje przez miasto. Innym razem odżegnuje się od marszu pod tęczową flagą, ale łączą go wspólne wartości z bardzo lewicową partią Razem. I zmienia te barwy niczym kameleon, w zależności od wyborów, na czerwone, patriotyczne, albo wręcz brunatne. ZOBACZ TAKŻE: Totalna demolka kijami bejsbolowymi! Plan na Kraków? Podpalić i zatańczyć na zgliszczach

Totalna demolka kijami bejsbolowymi! Plan na Kraków? Podpalić i zatańczyć na zgliszczach

25 września 2026 | 17:45

– Nie będę grać w szachy, kiedy ktoś podchodzi do mnie z bejsbolem – rzucił wczoraj na spotkaniu w Nowej Hucie Donald Tusk, który przyjechał do Krakowa, by wspierać Monikę Piątkowską w walce o fotel prezydenta miasta. Trafione w punkt. Prawdziwy problem polega na tym, że Tusk w kilku słowach opisał stan, w którym Kraków utknął nie na jedną kampanię, ale na całe lata. Przez ten czas byliśmy świadkami tego samego teatru osobliwości: „polityczne gangusy” przebrane za społeczników i tak zwanych ekspertów, opłacane przez przegrywa z wybujałym ego, rozstawiały po kątach każdego, kto miał czelność myśleć inaczej i nie zgadzał się z polityką podpalania miasta. Dwa miliony na podpalenie Krakowa Głównym architektem tego chaosu stał się kandydat, który chyba nigdy nie przyjął do wiadomości rzeczywistości. Przegrał wybory raz, drugi i trzeci i nigdy z tą porażką się nie pogodził. Co więc zrobił? Podpalił miasto, wydając na samo referendum dwa miliony złotych. Zamiast wyciągnąć wnioski z potrójnej przegranej, zaoferował Krakowianom strategię ciągłej zadymy i polaryzacji. Bo kiedy nie ma się do zaproponowania spójnej wizji rozwoju, najłatwiej jest podsycać pożar. ZOBACZ TAKŻE: Demolka miasta na zlecenie. Kto naprawdę stoi za niszczeniem Krakowa? Jego kariera polityczna opiera się głównie na totalnej negacji – krytykowaniu wszystkich i wszystkiego wokół. Gdy przychodziło do bezpardonowego atakowania innych, niegdyś zawsze był w pierwszej linii. Później natomiast kierował z tylnego siedzenia, a rolę „liderów” przejmowali inni. Podejście do polityki miejskiej było bezwzględnie tratowane przez krzykaczy z bejsbolami, którzy do walki o przyszłość Krakowa nie wchodzili z podręcznikiem otwarć szachowych, lecz używali argumentu siły i taniej prowokacji. Bezwzględna demolka Gibała wraz ze swoimi wiernymi giermkami demolowali wszysko, co się da, a jednocześnie dziś – gdy w oczy zagląda widmo zwycięstwa w wyborach – ten sam Gibała mówi, że przez dwa lata to w sumie nic się nie da zrobić. Weźmy choćby cytat z dzisiejszego wywiadu dla Zero.pl: Mówię uczciwie Krakowianom: Przez te dwa lata cudów nie będzie, nie będzie wielkich inwestycji, możemy tylko posprzątać po poprzednikach. „Przez dwa lata nie da się wiele zrobić”. No tak, trudno się dziwić. Kijem bejsbolowym nie buduje się mostów, nie planuje siatki połączeń MPK ani nie wycina biurokracji. Kijem bejsbolowym można jedynie coś rozpieprzyć. Sianie destrukcji idzie szybko, zniechęcanie ludzi do miasta trwa chwilę, ale odbudowa zaufania i normalnego dialogu wymaga czasu. Narzędzia, którymi operowano przez lata – wieczna zadyma, nieskuteczna próba zorganizowana jednego referendum, skuteczna próba zorganizowania kolejnego referendum za miliony i bezpardonowa nagonka – po prostu nie nadają się do rządzenia. One służą wyłącznie do demolki. Czas wyrzucić bejsbole Dlatego Kraków nie potrzebuje dziś ani totalnej demolki, ani prezydenta na okres próbny, który z góry pisze dla siebie usprawiedliwienia i rozkłada ręce, mówiąc, że „dwa lata to za mało, by cokolwiek zmienić”. Kraków potrzebuje lidera, który wchodzi do urzędu nie po to, by rozliczać swoje prywatne kompleksy i kontynuować wojnę, ale po to, by wyczyścić ten plac budowy ze zgliszcz i zacząć wreszcie tworzyć stabilną przyszłość. Czas odłożyć bejsbole i skończyć ten groteskowy teatr. Krakowianie po prostu zasłużyli na święty spokój i miasto, które działa. ZOBACZ TAKŻE: Piątkowska w ostatnim dniu kampanii: „Nogi nie cofnę. Do ostatniej godziny będę walczyła o nasze miasto”

Krawiec, dłużnik i „spontaniczny” mecenas. Oto nowa elita, która chce rządzić Krakowem!

25 września 2026 | 07:51

O tym, że Łukasz Gibała ma bardzo krótką ławkę kadrową wiadomo powszechnie. Wszak stowarzyszenie „Kraków dla mieszkańców” to przedsięwzięcie niemal rodzinne (wiceliderką jest osobista partnerka Łukasza), a na pewno elitarnie kadrowe. Niestety panowie Jaśko, Borejza czy Krzywak nie załatwią wszystkiego, a stanowisk do objęcia w mieście, po ewentualnie wygranych wyborach, jest sporo. Czy obsadzi się je po koleżeńsku? Jednym z zarzutów w stosunku do Aleksandra Miszalskiego, powtarzanym jak mantra przez słupy wynajęte za 2 miliony złotych do przeprowadzenia referendum, było „kolesiostwo”. Aleksander Miszalski otoczył się ludźmi, których znał, którym ufał, z którymi już współpracował. A kim otoczy się Łukasz Gibała? Kim są jego koledzy? Spontaniczny jak mecenas Maski opadły. Najpierw było hasło o oddolnym, obywatelskim referendum, potem twarz dał temu przewodniczący Rady Dzielnicy I, mecenas Jan Hoffman, nastąpił ogólnokrakowski zryw, w którym za zbieranie podpisów płacono, no i odwołano Miszalskiego ze stanowiska prezydenta. Potem okazało się, że tę spontaniczną akcję kwotą prawie dwóch milionów złotych wsparł Łukasz Gibała. Hoffman niby pokłócił się z Gibałą, wystartował samodzielnie na prezydenta, ale w środę – jakże nieoczekiwanie! – wycofał się z wyścigu i poparł w tej rozgrywce… Łukasza Gibałę! Jan Hoffman „Sprzedałeś się!” – pisali Internauci Hoffmanowi – „Wiadomo, ze teraz ciepła posadka w magistracie”, „Stanowisko wiceprezydenta pewnie czeka, co?” – podobnej treści wpisy towarzyszyły temu niespodziewanemu wydarzeniu. Ale to nie ostatni zwrot akcji w tej farsie, bowiem we czwartek nie mógł się nachwalić Jana Hoffmana Gibała podczas rozmowy w Radiu Kraków: – To człowiek kompetentny. Widzę dla niego miejsce w magistracie po wyborach, ale jeszcze jest za wcześnie na jednoznaczne deklaracje – stwierdził Łukasz Gibała. Nie wyszło mu w biznesie? Idealny kandydat! Wróbelki ćwierkają, że poważnym kandydatem do objęcia teki wiceprezydenta może też być bardzo bliski współpracownik Gibały, wierny żołnierz zaprawiony w bojach, radny Łukasz Maślona. Obserwując działalność pana radnego dochodzę do wniosku, że ten jest wręcz stworzony do bycia wiceprezydentem – zna się na wszystkim, na każdy temat ma coś do powiedzenia, i z reguły są to prawdy objawione, nie podlegające dyskusji. No ideał. Łukasz Maślona W rozmowie z Kanałem Krakowskim przyznał również że ma na koncie mniej niż tysiąc złotych, wspomagają go finansowo żona z rodziną, mieszka w mieszkaniu „rodziny”, ma długi w ZUS-ie i w banku, no generalnie nie wyszło mu w biznesie, żyrował też komuś pożyczkę, no i masz, pech, stało się. Ponoć działał w finansach i prowadził jakąś działalność gospodarczą. Ale zabezpieczył żonę, bo przewidująco, zawczasu, zrobił z nią na tę okoliczność, rozdzielność majątkową. Przecież to oczywiste, że każdy kto zaczyna interes, podpisuje intercyzę, nie? Więc nie wiem jak Wam, ale nam wydaje się, że to rzeczywiście idealny kandydat na zastępcę Łukasza Gibały w urzędzie. Tak krawiec kraje… A może miejsce znajdzie się dla Macieja Szczygła, mocno rozpolitykowanego producenta czy tam sprzedawcę spodni męskich? Pisze on o sobie, że „chwilowo, od 20 lat zajmuje się modą. Wie wszystko o konstrukcji i szyciu spodni. Nigdy nie miał jeansów. W wolnym czasie nęka urzędników niewygodnymi pytaniami i nagrywa filmy na youtube”. W wywiadzie udzielonym kilka lat temu chwalił się, że szyje nie w Chinach, a na miejscu: „Dzięki temu mam pełną kontrolę nad tym, co robią i co dostają klienci. Ale też tworzę w ten sposób miejsca pracy w Krakowie. Moim zdaniem to ważne. Na pewno jest to ważne dla mnie.” W sklepie odwiedzali go z kamerą i propagandyści z „Krowoderskiej”, a nawet sam Łukasz Gibała, o czym filmiki opublikowało jego stowarzyszenie „Kraków dla mieszkańców”. grafika: AI Potem pan Maciej jakby poszedł w politykę, angażował się w referendum, poczuł społeczną misję i przepytywał kandydatów na prezydenta Krakowa. I nie wiemy czy to te działania spowodowały, że w tej chwili cały towar wyprzedaje, i chce pozbyć się swojego biznesu. Co prawda złośliwcy mówią, że interes padł, ale on sam zaprzecza, mówiąc, że ma się świetnie, że polityka nie ma z tym nic wspólnego, a on sam po prostu „ma ochotę na nową drogę życia”. Pal licho 50-letnią tradycję, pal licho miejsca pracy w Krakowie. Nowa droga życia… jakie to współcześnie pożądane zachowanie! Ale aż prosi się, by zadać sobie pytanie: jakaż to przygoda czeka na pana Macieja? A może to będzie jakieś stanowisko u Gibały? Może wiceprezydentura?... Miejcie oczy naokoło głowy Rozglądajcie się zatem uważnie. Może bowiem się okazać, że kolega pochylony nad komputerem w sąsiednim boxie, sprzedawczyni z osiedlowego warzywniaka, widziany na klatce monter sieci kablowej, czy producent czegoś mało dochodowego, sam nie wiem… może na przykład filamentu, okaże się być ważną figurą w administracji Gibały. A może i wy się załapiecie? Bo pamiętajcie – kolesiostwa u Gibały nie będzie. ZOBACZ TAKŻE: „Niezależni” eksperci Gibały. Sprawdziliśmy pierwszego z brzegu. Pracuje dla... deweloper

Lwice lewicy. Obejrzeliśmy spoty wyborcze, żebyście Wy nie musieli

23 września 2026 | 16:26

Obejrzałem spoty wyborcze dwóch kandydatek lewicy na urząd prezydenta Krakowa. Najpierw, w ramach eksperymentu, bez głosu. Wyszło mi na to, że jedna jest znerwicowana, a druga jest budynkiem. Potem obejrzałem z głosem. Niewiele się zmieniło. Tylko tyle, że pomyślałem, iż lewica nie dba już o wykluczonych. W podobnym czasie dwie krakowskie kandydatki na prezydenta miasta: Daria Gosek-Popiołek (Nowa Lewica) i Aleksandra Owca (Partia Razem) wypuściły spoty wyborcze. My musieliśmy je obejrzeć, ale wszystko po to, żebyście Wy nie musieli tego robić. Późny PRL Spot pierwszej kandydatki, pani Darii, utrzymany jest w jakimś dziwnym kolorze. Kojarzy mi się ze starymi zdjęciami w albumie rodziców, z pierwszymi kliszami kolorowymi, które były bardziej żółte niż kolorowe. Nałożony jest jakiś filtr, który być może ma albo budzić nostalgię za PRL-em, albo skojarzyć się z dusznym, upalnym, letnim dniem. Mnie nie przekonało ani jedno, ani drugie. Potem występuje kilka młodych osób, które zalotnie się do mnie uśmiechają, ale jedna trzyma nogę w tenisówce na ławce. Potem akcja przenosi się do pokoju, gdzie panuje modny eklektyzm, czyli inaczej mówiąc zbiór takiego wyposażenia jakie się znajdzie akurat pod ręką: stare biurko, lampa bankierska, obraz w złotej ramie, ale i nowoczesny fotel, niebieski flakon i całkiem współczesny, emanujący szwedzką prostotą regał z metalowymi nóżkami - zresztą ustawiony źle w stosunku do ściany, bo narożne wzmocnienia znajdują się na widoku. No i hasło: Magistrat, któremu możesz ufać. Prędzej, zanim do nas dotrze… Druga z pań, pani Aleksandra, postawiła na mocno zdynamizowany przekaz. Oglądam najpierw również bez głosu. Kandydatka zasuwa przez krakowskie ikony (bo wiadomo, walczymy z nadmiernym ruchem turystycznym, dziwimy się, że tyle osób odwiedza to miasto, po czym pokazujemy tylko te znane i odwiedzane przez tłumy miejsca: Sukiennice, Rynek Główny, Kościół Mariacki, Wawel, Aleja Róż, Rynek Podgórski, Muzeum Narodowe, a właściwie to jego schody – więc chyba nie trzeba zadawać sobie pytani, czemu akurat tu koncentruje się turystyfikacja…), bardzo szybko, za szybko, trochę jak królik z „Alicji w krainie czarów”, tak szybko, że aż ciekaw jestem, czy jak on powtarza „O rety, o rety, ależ się spóźnię!”. Do tego dosyć nerwowo macha rękami, jakby coś obcinała, jak sztandar powiewają poły marynarki, koszula unosi się i opada w rytm kroków, aż wyłazi ze spodni. No jednym słowem pośpiech, wyjątkowy pośpiech. I nagle uspokojenie akcji, grupa młodych ludzi za plecami kandydatki, dwa psy na rękach, i nawet nie hasło wyborcze, a nawołanie do głosowania 27 września. Człowiek-budynek i ambicje parlamentarne Dołożenie głosu nie zmienia wiele, jest tylko zabawniej i bardziej zdumiewająco. U Darii Gosek-Popiołek kiedy mowa jest o tym, że to nie może być miasto dla deweloperów, młodzi ludzie dopowiadają „My tu też mieszkamy!” – nie dodają tylko gdzie, być może we własnoręcznie zbudowanej lepiance pośrodku niczego... Kandydatka przekonuje, że miasto to ludzie, a ludźmi trzeba zarządzać dobrą energią, szczerością i empatią. Wydaje mi się, że miasto to też rury, odpady, inwestycje, woda i drogi, a one jednak na empatię mogą być odporne. A potem wszyscy powtarzają: „Daria. Daria. Daria. Daria Gosek-Popiołek – magistrat któremu możesz ufać”. No więc mili Państwo, wygląda na to, że doczekaliśmy nowoczesnej kandydatki, która chce zostać magistratem. U konkurentki jest niewiele lepiej. Okazuje się, że pani Aleksandra jednak niczego nie obcina, ona stawia na dychotomię jakichś „onych” i innych ludzi. Wraz ze słowem „oni” jest mowa o systemie, o mieszkaniach, o służbie zdrowia, a przeciwstawia się im biednych rodziców czekających na wizytę u lekarza, 30-latków mieszkających u tychże rodziców, no bo wiadomo, ich system wyciska jak cytrynę. Ale kandydatka ma plan: mieszkania, pewną pracę i nowoczesny transport. Jednym słowem „Ambitny Kraków dla normalnych ludzi”. Mam wrażenie, że pani Owca, albo nie rozumie zadań samorządu, albo robi pre-kampanię do Sejmu i przestała się już z tym ukrywać. A przecież mówi się o tym, że ambicje Aleksandry Owcy sięgają właśnie Sejmu. Teraz wystarczy zmienić ostatnią planszę, i spot z recyklingu będzie gotowy. Humus, ramen i latte na owsianym Dziwi mnie, że Aleksandra Owca nie zdecydowała się na wrzucenie choćby napisów do swojego spotu, że nie wspomnę o tłumaczeniu na język migowy (Daria Gosek-Popiołek lektora migowego ma). A może właśnie nie powinno mnie to dziwić, skoro w spocie ani jednej, ani drugiej nie ma żadnego starego człowieka. Nie ma seniorów i nie ma niepełnosprawnych. Wszyscy są młodzi i uśmiechnięci. Tak jak same kandydatki. Tak jak lewica chowana na hummusie, ramenie i latte na owsianym. ZOBACZ TAKŻE: Były poseł i krakowski radny apeluje: „Gosek-Popiołek powinna zrezygnować ze startu!”

Koniec teatrzyku! Jak milioner i jego marionetka zrobili z Krakowian naiwniaków

23 września 2026 | 12:44

Tego politycznego cyrku nie da się już dłużej pudrować. Dziś Łukasz Gibała de facto ogłosił na konferencji prasowej, że Kraków jest po prostu na sprzedaż, a jego kupcem jest on sam. Ostatni akt bezczelnej ustawki, ciągnącej się od czasu jego przegranej z Aleksandrem Miszalskim, właśnie dobiegł końca. Jan Hoffman zrzucił przebranie „niezależnego społecznika” i oficjalnie przyznał to, co wiedzieliśmy od dawna: cała ta wielka „oddolna akcja” była od początku do końca sfinansowana z kieszeni biznesowego zaplecza Gibały. Jeśli ktoś jeszcze wierzył, że wiosenne referendum było zrywem oburzonych mieszkańców, dziś dostał siarczysty policzek. Układ przy ping-pongu i kawie, marionetkowy kandydat w roli „twarzy oddolnego protestu” i gigantyczny, nieoficjalny budżet idący w miliony – tak wygląda kulisy przejmowania władzy pod Wawelem. Gibała kupił Hoffmana za pieniądze swojego ojca, Hoffman sprzedał swoją „niezależność”, a rachunek za ten bezczelny spektakl ma na końcu zapłacić Kraków. Właśnie opadły ostatnie kurtyny, a krakowska polityczna farsa osiągnęła punkt kulminacyjny. Dzisiejsza konferencja prasowa nie była zwykłym politycznym spotkaniem – to był akt własności. Gibała de facto ogłosił Krakowowi: Tak, kupuję to miasto. A przypieczętował to Hoffman, dokonując ostatecznego aktu politycznej ustawki, którą z bliska obserwujemy od jesieni ubiegłego roku. Słup przy ping-pongu za 2 miliony Przypomnijmy, jak ten serial pogardy dla inteligencji Krakowian naprawdę się zaczął. W ubiegłym roku mocno poraniony i upokorzony przegraną z Miszalskim Gibała zaczął po kątach przebąkiwać o referendum. Szybko jednak zorientował się, że gdyby dał temu pomysłowi własną twarz, nawet najbardziej naiwny wyborca pokapowałby się, o co tu chodzi. Potrzebny był słup. Ktoś, kto zagra „niezależnego, oburzonego mieszkańca”, podczas gdy pociągi z węglem i gotówką będą jechać w tle. I wtedy wjechał Hoffman. Przy kawce i ping-pongu – do czego zresztą panowie bezczelnie sami się przyznali – dobito targu. Hoffman wziął na siebie rolę „twarzy oddolnej inicjatywy mieszkańców”, a Gibała z tylnego fotela sypnął groszem. I to nie byle jakim. Na tę całą cyrkową zabawę poszło oficjalnie blisko 2 miliony złotych. Dwa miliony na teatr pod tytułem „Obywatele walczą o miasto”! Fikcja niezależności Po udanym referendum Hoffman zaczął odgrywać kolejną rolę życia: kreował się na całkowicie „niezależnego kandydata”. Jakaż to bezinteresowna, czysta niezależność! Tyle że – jak właśnie zobaczyliśmy – ten „niezależny” kandydat okazał się w stopniu całkowitym zależny od pieniędzy Gibały. Ale bez obaw, koło się zamyka, bo sam Gibała – ten drugi wielki „niezależny” – też od lat pozostaje krystalicznie zależny. Od pieniędzy swojego ojca, co czarno na białym wykazywały kolejne oficjalne dokumenty finansowe i oświadczenia. Cena politycznej prostytucji I oto mamy przed oczami ten żałosny obrazek: dwóch „niezależnych” panów kupuje sobie władzę w drugim co do wielkości mieście w Polsce – za całkowicie nieswoje pieniądze. Kurtyna opadła, rekwizyty spakowano, a aktorzy tego taniego teatrzyku stanęli wreszcie w pełnym słońcu. Hoffman sprzedał swoją polityczną twarz za garść obietnic, a Gibała udowodnił, że nie ma dla niego granic obciachu, gdy w grę wchodzi leczenie własnego ego po wyborczych porażce. ZOBACZ TAKŻE: Gdzie zniknęły mieszkania Gibały?! Zobacz, czego NIE CHCIAŁ pokazać kandydat na prezydenta

Głos na Gibałę to głos na PiS

21 września 2026 | 16:40

Czy stanowisko wiceprezydenta Krakowa dla członka PiS u prezydenta Łukasza Gibały byłoby sukcesem Prawa i Sprawiedliwości? Oczywiście – odpowiada w Radiu Kraków Michał Drewnicki. I choć zaprzecza poparciu dla Gibały w drugiej turze, wyniki sondażu nie pozostawiają wątpliwości – wyborcy PiS-u wybiorą nam Łukasza Gibałę na urząd prezydenta miasta. A, jak wszyscy wiemy, w życiu nie ma nic za darmo. Czy zastanawialiście się drodzy Państwo, czemu Łukasz Gibała ma w tej kampanii taki skromny program wyborczy? Do tej pory w każdych wyborach w jakich stratował, miał potężny program, nierzadko pisany przez „ekspertów”. Czasami podawał, że pracowali oni pocie czoła nawet przez cały rok, zanim wyartykułowali program Łukaszowi. Tym razem jest inaczej. Nie ma ekspertów, program komunikowany jest półgębkiem przez samego kandydata na Facebooku, a gdyby policzyć wszystkie jego punkty, wyjdzie ich kilkanaście, no może kilkadziesiąt. „To dlatego, że budżet miasta jest tak zadłużony, że nie stać nas na nowe inwestycje!” – zapewne odpowiedziałby Gibała. „To po co kandydujesz skoro nic nie można zrobić?” – zapewne zapytalibyśmy… Co w koszyczku ma PiS? Ale może prawda jest bardziej banalna, niż nam się wydaje. Może dlatego, żeby nie dało się powiedzieć, że za nic nie da się pogodzić programu Łukasza Gibały z programem wyborczym PiS? No bo co by było, gdyby Gibała napisał, że jest za miastem otwartym światopoglądowo, że udzieli patronatu i znów pójdzie w Marszu Równości pod tęczową flagą, a PiS napisze, że należy zakazać podobnych bezeceństw? Co by było, gdyby Łukasz Gibała napisał, że należy eliminować transport samochodowy i wszystkim wmawiać, że mają jeździć rowerami albo autobusami? A PiS, że tylko kolej i precz ze Strefą Czystego Transportu, bo każdy ma po to autko, by nim jeździć! No i jak pogodzić tak skrajne pomysły? Jak z takich dwóch koszyczków zrobić jeden? A tu proszę – nie ma programu? Nie ma konfliktu. Jaki kordon sanitarny? Wierzyć się nie chce, że dzieje się to kilka lat po tym, gdy Łukasz Gibała chciał otaczać w radzie miasta PiS kordonem sanitarnym. Tak, tak, miał taki pomysł, nawet publicznie dumnie podpisywał deklarację w tej sprawie. I próbował wymóc podpisanie tej samej deklaracji na prezydencie Jacku Majchrowskim. „My niżej podpisani deklarujemy, że żadne z nas w II turze wyborów nie poprze kandydatki PiS na Prezydenta Miasta Krakowa, Małgorzaty Wassermann. W VIII kadencji Rady Miasta Krakowa wykluczamy zawarcie koalicji z klubem radnych PiS” – głosiła deklaracja kordonu sanitarnego. źródło: Gazeta Krakowska Niepomni tej odrażającej inicjatywy, dziś wyborcy PiS deklarują, że w drugiej turze poprą Gibałę. I według badań zrobi to aż 64 proc. z nich! W takiej sytuacji to oni dadzą zwycięstwo Gibale. Czemu tak się stanie? Bo jest to zgodne z myślą wyrażoną przez Michała Drewnickiego, kandydata PiS w wyborach prezydenckich w Radiu Kraków: „Dla mnie najważniejsze jest to, by nie rządził wreszcie w Krakowie ten zmurszały układ, którego Koalicja Obywatelska jest głównym motorem napędowym.” Wprowadzić PiS na salony Głos na Gibałę to głos na PiS I na tym drodzy Państwo polega polityka w Krakowie. Cichy pakt o nieagresji Gibały i Drewnickiego obrodzić ma stanowiskiem dla neoliberała, kiedyś przewodniczącego Platformy Obywatelskiej w Krakowie, bliskiego współpracownika Janusza Palikota w przeszłości, a także być może stanowiskiem wiceprezydenta dla kogoś z PiS i mniej lub bardziej formalną koalicją z PiS w radzie miasta. Powiedzmy zatem sobie otwarcie: głos na Łukasza Gibałę, to głos wprowadzający PiS na salony w Krakowie.

Polityka piromana, czyli spalić i zatańczyć na zgliszczach. Brutalna prawda o planie Gibały

19 września 2026 | 13:28

Najpierw podpalić, zatańczyć na zgliszczach, a potem „jakoś to będzie” – tak w skrócie wygląda cała wizja Krakowa według Łukasza Gibały. Choć od początku akcji referendalnej minęły długie miesiące, a do otwarcia lokali wyborczych został zaledwie tydzień z okładem, kandydat wciąż nie pokazał swojego programu. Kraków stoi przed kluczowym wyborem, a jedynym konkretnym rekwizytem w rękach polityka chcącego rządzić miastem wciąż pozostaje pudełko zapałek. Kampania finiszuje, zegar tyka, do głosowania został tydzień. Wydawałoby się, że to ten moment, kiedy kandydaci rzucają na stół karty, prezentują wyliczone co do grosza projekty, ścierają się na wizje urbanistyczne, komunikacyjne i budżetowe. Tymczasem w sztabie Gibały słychać głównie głośne, wręcz metafizyczne echo. Program? A po co to komu?! Tydzień do wyborów, a wizji rozwoju miasta, spójnego planu czy choćby przemyślanego skryptu na to, jak Kraków ma wyglądać po otwarciu lokali wyborczych – brak. Odpowiedzią na pytanie „co dalej?” jest głęboka, bezdenna pustka. Na osiem dni przed wyborami Gibała NIE MA swojego programu wyborczego! Na jego stronie internetowej, czyli platformie służącej właśnie do prezentacji programu, mamy informację, że ten pojawi się… WKRÓTCE. Zatańczyć na zgliszczach To nie jest pierwszy raz, gdy Gibała nie ma wizji i pomysłu. Przypomnijmy sobie akcję referendalną. Gibała – jako główny sponsor i architekt całego przedsięwzięcia – szedł w zaparte z prostym przekazem: najpierw odwołajmy Aleksandra Miszalskiego, a potem jakoś to będzie. Filozofia polityczna godna piromana: najpierw podpalmy, zburzmy stary porządek, a potem zatańczymy na zgliszczach i pomyślimy, co zbudować z tego, co oszczędził ogień. Wtedy można było jeszcze, przymykając oko, zrzucić to na karby emocji referendalnej dynamiki. Akcja referendalna finansowana głównie przez Gibałe Ale od referendum minęło sporo czasu. Sam Gibała głośno narzekał, że termin wyborów wyznaczono zbyt późno, że Kraków traci cenny czas. Opowiadał o sztabach ekspertów, o intensywnych pracach w podzespołach, o pęczniejących teczkach z analizami. I co z tego wyszło? Nic. Wielkie zero. Okazało się, że ekspertyzy były tak tajne, że nie dowiedzieli się o nich nawet sami wyborcy. W planie Gibały nie ma drugiego rozdziału Mówimy tu o człowieku, który od niespełna dwóch dekad – z uporczywością godną lepszej sprawy – próbuje zostać prezydentem Krakowa. Dwie dekady w politycznym czyśćcu, ponad siedem tysięcy dni na przygotowanie choćby małego notesu z konkretnymi pomysłami! Tymczasem cała jego pozycja polityczna została zbudowana wyłącznie na twardej negacji, narzekaniu i wytykaniu błędów innym. Negacja to wygodna poduszka powietrzna – dopóki tylko krytykujesz, nie musisz niczego pompować własnym wysiłkiem. Gdy jednak przychodzi moment „sprawdzam”, gdy trzeba wyjść na środek sali, położyć na stole gotowy dokument i powiedzieć: „Oto mój Kraków, tak go wybuduję, tyle to potrwa i tak to sfinansuję” – lider krakowskiej opozycji stoi bezradny. Okazuje się, że po zburzeniu wszystkiego wokół, w planie Gibały nie ma drugiego rozdziału. Spalić, zatańczyć na zgliszczach – i to by było na tyle. Pytanie tylko, czy mieszkańcy Krakowa naprawdę chcą powierzyć klucze do miasta komuś, kogo jedynym pomysłem na zarządzanie jest kupno zapałek. ZOBACZ TAKŻE: „Kto raz zdradził, zawsze zdradzi”. Profesor ujawnia całą prawdę o kandydatce

„Kto raz zdradził, zawsze zdradzi”. Profesor ujawnia całą prawdę o kandydatce

18 września 2026 | 13:34

– Kto raz zdradził, zawsze zdradzi – tak Joanna Senyszyn mówi o kandydatce Lewicy na prezydenta Krakowa Darii Gosek-Popiołek. Czy to oznacza, że posłanka, podobnie jak trzy lata temu, poprze Łukasza Gibałę? – Nie potrafię na to teraz odpowiedzieć – powiedziała spłoszona Gosek-Popiołek przyparta do muru w debacie przez Monikę Piątkowską. A historia, jak wiemy, kołem się toczy. Cofnijmy się do grudnia 2023 roku. Premier jeszcze nie ogłosił daty wyborów samorządowych, jednak wiadomo, że muszą one odbyć się wiosną przyszłego roku. Wiadomo, że nie będzie startował Jacek Majchrowski. Wiadomo, że – jak zawsze – startować będzie Łukasz Gibała. No i nagle, jak filip z konopi, wyskoczyła Daria Gosek-Popiołek, która startowała w poprzednich wyborach prezydenckich i osiągnęła oszałamiający wynik 1,38 proc. głosów, i ogłosiła, że popiera Gibałę. Murem stanęła za nią partia Razem. Ta sama, z której Gosek wystąpiła, przeszła do Nowej Lewicy, skąd dziś kandyduje. Zaś dzisiaj kandydatką Razem jest była współpracowniczka obecnej posłanki – Aleksandra Owca, co nadaje dodatkowego smaczku walce tych gigantek. Wiem, to są trudne sprawy, ale czasem jest tak, że maleńki kamyczek może poruszyć lawinę. A o historii podziału kanap na coraz mniejsze może będziecie musieli czytać w podręcznikach historii, więc orientujcie się na bieżąco. Zbieżność poglądów Gosek-Popiołek tłumaczyła wtedy, że z Gibałą łączą ją wspólne wartości, podobne spojrzenie na Kraków i potrzeby jego mieszkańców i mieszkanek. Chociaż pochodzimy z różnych środowisk, to chcemy i umiemy współpracować. Oboje mamy za długą drogę i umieliśmy wyciągać wnioski z różnych, także trudnych, doświadczeń i politycznych prób. Wiemy też, że miasto powinno być tworzone dla wszystkich, niezależnie od płci, wieku, zasobności portfela czy stopnia sprawności Darii nie przeszkadzało wtedy, że neoliberał Gibała ma za sobą karierę w Platformie Obywatelskiej oraz późniejsze przejście do Ruchu Palikota. Gibała w Ruchu Palikota W tamtym momencie Gibale nie przeszkadzał również skrajnie lewicowy charakter partii Razem. Gibała wziął nawet na swoją listę wspomnianą Owcę i podkreślał: Jesteśmy otwarci na zgłoszenia różnych osób z bardzo różnych środowisk, również z partii Razem. Rozbieżność stanowisk Wkurzył się wtedy koalicjant partii Razem – Nowa Lewica. Łukasz Gibała to ten, który odejście z Platformy Obywatelskiej do Ruchu Palikota tłumaczył między innymi brakiem realizacji postulatu podatku liniowego i sprzeciwem wobec podwyżek dla służb mundurowych i nauczycieli. Wytknął mu to Tomasz Leśniak, obecny radny z Nowej Lewicy. „Idealny koalicjant dla Razem”, drwił Leśniak, przypominając, że „Gibała domagał się likwidacji płacy minimalnej, prywatyzacji wszystkich przedsiębiorstw państwowych (poza sektorami, w których musi istnieć monopol) i ograniczenie wydatków socjalnych”. Gibała, w przeciwieństwie do Leśniaka, widział więcej wspólnych punków łączących go, niż dzielących z partią Razem. Jako przykład podawał postulat zakazu sprzedaży mieszkań komunalnych, troska o tereny zielone i ich ochrona przed zabudową czy zwiększenie dotacji dla organizacji pozarządowych i reforma w dotowaniu miejskiej kultury. Nie rozumiem, czemu środowisko niosące na sztandarach hasło „Polska dla milionów, nie dla milionerów!” wspiera skrajnego neoliberała gospodarczego – pytał złośliwie Leśniak. Niepewność kandydatki Gosek-Popiołek w partii Razem wytrzymała tylko rok dłużej. W październiku 2024 roku odeszła, pozostając w klubie Lewicy w Sejmie. Ale nie tam została opuszczona, odrzucona albo zmarginalizowana. Można nawet powiedzieć, że jako jedna z najostrzejszych kredek w piórniku została dostrzeżona! I tak oto w 2026 roku krakowska Nowa Lewica, spadkobiercy Ignacego Daszyńskiego, Andrzeja Urbańczyka i Jerzego Hausnera, w przyspieszonych wyborach na prezydenta Krakowa wystawiła… Gosek-Popiołek, najlepszą swą córę, wybitną przedstawicielkę myśli lewicowej, wierną i lojalną działaczkę. Taki mem krążył w sieci przed poprzednim wyborami W ostatnich dniach doszło do słownego pojedynku Gosek-Popiołek z senatorką KO Moniką Piątkowską, również ubiegającą się o urząd prezydenta miasta. Podczas debaty kobiet w Klubie pod Jaszczurami (Owca, również kandydatka, nie przyszła) Piątkowska była bardzo zainteresowana czy Gosek, jeśli nie wejdzie do drugiej tury, to znów zawistuje i poprze Gibałę, jak to już zrobiła w 2023 roku. – Od tego czasu zmieniło się dużo – tłumaczyła się Gosek-Popiołek. Wtedy podejmowaliśmy decyzje na podstawie tego, co łączyło nasze programy, ale przez te dwa lata Łukasz Gibała zmienił swój program. Widzimy, że zbliża się do Konfederacji i co myśli o SCT. Dziś idzie drogą, na której ja nie chcę być, bo ja zostałam przy swoich wartościach, on jest dziś gdzie indziej. Piątkowska postanowiła przyprzeć do muru kandydatkę Lewicy i zapytała ją wprost czy wyklucza zatem udzielenie poparcia Gibale w II turze wyborów. Nie potrafię na to teraz odpowiedzieć – wybąkała Gosek-Popiołek. Diagnoza profesorska Czy Daria Gosek-Popiołek tak bardzo różni się od Gibały, że nie stanie dzień po ogłoszeniu wyników pierwszej tury wyborów i nie poprze Łukasza Gibały? Przyjrzyjmy się zatem charakterystyce naszej bohaterki, jaką przedstawiła prof. Joanna Senyszyn w Kanale Krakowskim: Gosek-Popiołek i jej ekipa (…) z lewicą nie mają nic wspólnego. Zależy im tylko na stołkach i kasie. No jakby żywcem o Łukaszu Gibale CAŁY WYWIAD: Senyszyn rozjeżdża Owcę i Gosek-Popiołek. „Nienawidzą ludzi” [ROZMOWA] Są tak niekreatywni, bez pomysłu na cokolwiek, że nawet nazwę dla swojej partii ukradli nieistniejącej już partii Ikonowicza. Nie wiemy czy Gibała ukradł cokolwiek, ale faktem jest, że w tych wyborach jest tak pewny wygranej, że nawet nie ogłasza jakiegoś specjalnie kreatywnego programu wyborczego. Bo po co? I tak zagłosują na niego… (…) brak prezydenckich kompetencji, których w dodatku nie zna, co pokazała wielokrotnie. Z sukcesów Łukasza Gibały wymienić można zarządzanie zadłużoną spółką, sprzedanie jej ojcu, tudzież czytanie interpelacji przygotowanych za pieniądze przez wyrobników pana radnego. Gosek-Popiołek to wprawdzie marnotrawna, ale nieodrodna córka partii Razem, która nienawidzi klasy średniej i w ogóle ludzi, którzy coś mają. No z kolei wiemy, że Łukasz Gibała uważa że za kasę można kupić wszystko i każdego. To dwie same strony tej samej monety. Ona wstydzi się czerwonej barwy lewicy i w kampanii, podobnie jak rok temu Biejat, prezentuje się w kolorze zielonym (…). Łukasz Gibała występował kiedyś pod tęczową flagą w marszu równości i myślę, że teraz też powinien wziąć tęczę na swe barwy. Był i w Platformie Obywatelskiej, i w Ruchu Palikota. Blisko przyjażnił się z Razem, teraz wróbelki ćwierkają że brata się w Konfederacją i PiS-em. Choć sam Gibała twierdzi, ze z Konfederacją mu nie po drodze, to Gosek-Popiołek akurat mówi, że właśnie zbliża się do tego towarzystwa. (…) choć akurat to może robić z uczciwości, by podkreślić, że jest zielona i w polityce, i w samorządzie. A tego to tłumaczyć nie trzeba. Wielkich sukcesów w polityce i w samorządzie Gibała nie odniósł. Ma tylko pieniądze. I w ogóle wszystko co ma, sam odziedziczył, a całą resztę osiągnął ciężką pracą własnych chłopów. A ponieważ – jak twierdzi profesor Senyszyn – „Kto raz zdradził, zawsze zdradzi”, to smutnej nauczki doznać może znów Nowa Lewica. Bo ona i może okazać się lojalna wobec koalicjanta z KO i poprzeć w drugiej turze Piątkowską, bo na takie rozwiązania wskazują sondaże. Ale ponieważ Gosek-Popiołek wciąż nie potrafi zdecydować i powiedzieć, czy poprze Gibałę, to Lewica może znów będzie musiała się odcinać od Gosek-Popiołek. Bo „historia jest mistrzynią życia”, „kołem się toczy”, a przed wszystkim „ten, kto nie pamięta przeszłości, będzie skazany na to, że ją przeżyje powtórnie”. Tak jak Daria Gosek-Popiołek. ZOBACZ TAKŻE: Za kulisami krakowskiej Lewicy aż wrze! „Mnie się to, przyznam szczerze, też nie podoba” [ROZMOWA]

Cichy pakt z Gibałą, czyli jak PiS oszukuje swoich wyborców w Krakowie

18 września 2026 | 08:05

Oficjalnie: ostra rywalizacja i bezkompromisowe wizje Krakowa. Nieoficjalnie: cichy pakt o nieagresji i chłodna kalkulacja zysków. Kraków stał się sceną politycznego handlu, w którym PiS świadomie odpuszcza wyścig o prezydencki fotel. Cel jest prosty – oddać miasto byłemu działaczowi ruchu Palikota i PO, w zamian zabezpieczając dla siebie kluczowe stołki w magistracie oraz budując rozpoznawalność Michała Drewnickiego przed najbliższymi wyborami parlamentarnymi. W polityce rzadko chodzi o romantyczne zrywy czy widowiskowe wojny na śmierć i życie. Częściej decyduje zimny, matematyczny rachunek i szukanie strefy komfortu. Gdy przyjrzymy się krakowskiej kampanii wyborczej bez ideologicznych emocji, wyłania się z niej układ, w którym partyjne szyldy są tylko tłem dla zupełnie innych stawek. System naczyń połączonych Rzeczywistość krakowskiej prawicy jest nieubłagana: lokalny aparat doskonale zdaje sobie sprawę z ograniczeń własnego sufitu wyborczego. Samodzielne sięgnięcie po władzę w mieście od lat pozostaje w sferze pobożnych życzeń. Zamiast jednak prowadzić wyniszczającą walkę, która mogłaby spalić mosty, znacznie bardziej opłaca się przyjąć postawę „konstruktywnej alternatywy”. Michał Drewnicki W tym scenariuszu kandydat PiS-u Michał Drewnicki nie musi wygrywać prezydentury – jego zadaniem jest zbudowanie silnej, rozpoznawalnej pozycji. Wyrazisty start w miejskim wyścigu to idealna podbudowa pod przyszłoroczne wybory parlamentarne. Mandat poselski daje realny wpływ i stabilność, jakiej lokalna polityka w opozycji nigdy nie zagwarantuje. Biznesowy pragmatyzm zamiast starcia idei Z drugiej strony mamy Łukasza Gibałę – polityka skrajnie pragmatycznego, który buduje swoją pozycję w kontrze do tzw. „establishmentu”. Łączy go z prawicą jedno: brak sentymentów do Koalicji Obywatelskiej. Z punktu widzenia krakowskiego PiS-u, potencjalne zaplecze w magistracie pod wodzą Gibały to najbardziej opłacalny scenariusz. Nie wymaga pełnej odpowiedzialności za miasto, a otwiera drzwi do stanowisk wiceprezydenckich, wpływu na miejskie spółki i realnego udziału w zarządzaniu krakowskim budżetem. Łukasz Gibała I tu docieramy do sedna, które najbardziej dotyka tradycyjny elektorat. Wyborca idący do urny wierzy w starcie wizji: z jednej strony przywiązanie do tradycyjnych wartości, z drugiej – biografia polityka kojarzonego w przeszłości z zupełnie innym biegunem ideologicznym. Tymczasem za kulisami polityczna pragmatyka zaciera te granice. Światopogląd i wartości stają się kwestią drugorzędną wobec pragmatycznego podziału stref wpływów. Cicha umowa na zapleczu To nie musi być formalny, podpisany na piśmie pakt. W polityce wystarczy przemilczenie odpowiednich tematów, łagodniejszy ton w debatach czy unikanie ataku na kluczowych odcinkach. Działa tu ciche porozumienie interesów: Dla Michała Drewnickiego to wielkomiejski prime time. Kampania prezydencka daje mu rozpoznawalność i pozycję, której nie przelicytuje żaden konkurent na liście do Sejmu. Porażka w Krakowie jest wliczona w koszty - celem jest ulica Wiejska. Dla krakowskiego PiS-u to przepustka do urzędowych gabinetów i miejskiej kasy. Zamiast wegetować w głębokiej opozycji, wolą poprzeć Gibałę i wynegocjować to, co realne: fotel wiceprezydenta, wpływy w spółkach i udział w krakowskim budżecie. Dla Łukasza Gibały to bezpieczne skrzydło. Działacz z pragmatycznym rodowodem z Ruchu Palikota i PO dostaje życzliwą neutralność ze strony prawicy, nie musząc przy tym składać żadnych ideologicznych deklaracji. I tak kółko się zamyka. Wyborca idzie do urny przekonany, że głosuje na obronę wartości, Kościoła i tradycji. Tymczasem w kuluarach trwają twarde negocjacje, ile i jakie gabinety przy Placu Wszystkich Świętych przypadną ludziom, którzy tradycyjne wartości traktują wyłącznie jako narzędzie do robienia lokalnej kariery. ZOBACZ TAKŻE: Kupowanie głosów to już za mało! Oto jak wygląda próba siłowego przejęcia władzy w Krakowie!

Kupowanie głosów to już za mało! Oto jak wygląda próba siłowego przejęcia władzy w Krakowie!

16 września 2026 | 19:02

To nie jest zwykła polityczna dogrywka. Wygląda to nie tylko jak bezczelna próba kupienia sobie Krakowa za gigantyczne pieniądze, ale wręcz jak próba siłowego przejęcia władzy w mieście przy użyciu cyfrowego terroryzmu. Zasady są proste: uczciwy polityk nie może promować na Facebooku posta o budżecie obywatelskim, ale anonimowy troll bez problemu wpompuje majątek w płatny hejt uderzający w wybranego kandydata. Kraków stał się poligonem doświadczalnym dla najgorszych cyfrowych patologii. To nie jest zwykła walka polityczna na programy, wizje transportu czy pomysły na zieleń. To, co oglądamy w Krakowie przed nadchodzącymi wyborami, to zorganizowany, technologiczny przekręt. Śmierdząca cynizmem operacja, w której algorytmy, wirtualne trolle i bezduszny Big Tech wspólnie demolują proces wyborczy. Jak donosi TVN24, kandydatka na prezydenta Krakowa Monika Piątkowska została wystawiona na strzał anonimowych farm botów i toczy nierówną walkę – z jednej strony z cyber-nagonką, z drugiej z korporacyjną maszynką, która na tym ścieku bezstresowo zarabia. Około trzy miliony razy wyświetlone zostały na Facebooku reklamy atakujące kandydatkę KO i PSL na prezydenta Krakowa Monikę Piątkowską. Wpisy, na które ktoś wydał blisko 30 tysięcy złotych, publikowano na kontach stworzonych po lokalnym referendum. Zostały usunięte po naszych pytaniach do firmy Meta, która zakazuje promowania u siebie treści politycznych, ale ich miejsce zajęły nowe. – donosi TVN24. Sprawa jest czytelna do bólu: ktoś bezczelnie próbuje wyeliminować konkurencję za pomocą fali obrzydliwych, opłaconych z nieznanych źródeł fałszywek wygenerowanych przez sztuczną inteligencję. Analiza anatomii ścieku Dziennikarskie śledztwo, które opublikował Bartłomiej Plewnia w serwisie TVN24, odsłania skalę tej obrzydliwości. Nie jest to kilku domorosłych prześmiewców wrzucających memy. To precyzyjnie zaprojektowana kampania dezinformacyjna: Cyber-scenariusz rodem z dystopii: Jak ujawnia portal TVN24, na profilach takich jak „Krakowianka”, „Raport Krakowski” czy „Po krakowsku” publikowano materiały w całości wygenerowane przez sztuczną inteligencję. Milionowe zasięgi za anonimową kasę: Redakcja TVN24 ustaliła, że wygenerowane treści obejrzano w internecie około 2,5 do 3 milionów razy, a na płatną promocję wydano do 30 tysięcy złotych. Profile nie miały prawie żadnych obserwujących, ale wpompowane gotówkowo reklamy przebijały się do setek tysięcy Krakowian. Polityczny cynizm i bezkarność: Do stron nie przyznaje się żaden sztab. Od prawa do lewa wszyscy nabierają wody w usta. Prof. Marek Bankowicz z UJ w rozmowie z TVN24 celnie punktuje: „Zdecydowanie jest to próba ominięcia przepisów... Państwowa Komisja Wyborcza jest w takich przypadkach bezradna”. Przy ustawowym limicie wydatków na kampanię wynoszącym niespełna 400 tys. zł, finansowanie hejtu „na boku” to po prostu nielegalne doładowanie budżetu i plunder na zasadach fair play. Dziennikarstwie śledztwo ujawniło szokująca prawdę / źródło: TVN24 Cały tekst przeczytacie tutaj: Miliony wyświetleń za pieniądze o niejasnym źródle. Tak się wpływa na krakowskie wybory A przecież w Krakowie już to przerabialiśmy! Pamiętacie referendum, po którym stanowisko stracił Aleksander Miszalski? Wtedy na prezydenta wylała się dokładnie taka sama rzeka wygenerowanego przez AI szamba. Politycy składali zawiadomienia do prokuratury, śledczy mieli tropić sprawców cyberprzemocy... i co? I absolutnie nic! Zawiadomienia utknęły w próżni, a brak kary podziałał jak zaproszenie do jeszcze większej zbrodni na debacie publicznej. Dziś mamy powtórkę z rozrywki – tylko na masową, brutalniejszą skalę. Kto korzysta na nagonce? Gdzie w tym wszystkim jest etyka cyfrowych gigantów? Nie istnieje. Meta, właściciel Facebooka i Instagrama, zachowuje się jak paser, który pobiera opłatę za udostępnienie placu pod handel ukradzionym towarem. Politolog dr Agnieszka Całek na łamach TVN24 tłumaczy, że unijne rozporządzenie TTPA (mające wymusić przejrzystość reklam politycznych) doprowadziło do tego, że Meta oficjalnie zablokowała możliwość promowania postów politykom. Efekt? Polityczny działacz nie może opłacić… promocji posta o budżecie obywatelskim. Ale kiedy pojawia się anonimowe „konto-krzak”, serwujące wygenerowany przez AI paszkwil uderzający w konkurencję, algorytmy Mety nagle ślepną. Pieniądze są przyjmowane, zasięgi nabijane, a reakcja następuje dopiero wtedy, gdy redakcja TVN24 wysyła oficjalne pytania prasowe! Co robi Meta? Kasuje reklamy po fakcie, gdy te zdążyły już zainfekować umysły 3 milionów odbiorców. Dwie godziny później powstaje nowy profil o identycznej nazwie i cyrk kręci się dalej. To dokładnie ten sam obrzydliwy mechanizm, o którym na łamach tygodnika i portalu Do Rzeczy grzmiał Rafał Brzoska. Szef InPostu wypowiedział wojnę gigantowi, punktując, że Meta bez mrugnięcia oka zarabia krocie na przestępczych reklamach wyłudzających pieniądze z użyciem wizerunku znanych osób. Brzoska, który w przeszłości sam stał się ofiarą fałszywych reklam, przytoczył kilka danych ze wspomnianego raportu. Wynika z nich, że Meta zarobiła w zeszłym roku w Polsce 760 mln złotych dzięki wyświetlaniu tego typu nieprawdziwych treści. To ok. 37 proc. przychodów raportowanych przez polską spółkę i prawie 4 razy więcej niż globalne 10 proc., które Meta wskazuje we własnych opracowaniach. Biznesmen wskazał również, że reklamy oszukańcze to 10,85 proc. zasięgu wszystkich reklam na platformach Mety w Polsce. 41 proc. tego typu treści w ogóle nie widać w Bibliotece Reklam Mety. Z kolei w szerszym wariancie to blisko 70 proc. - czytamy w Do Rzeczy. 760 mln zł rocznie‼️Tyle według publikowanego dziś raportu @fundacjainstrat @Meta mogła zarobić na emisji oszukańczych reklam w Polsce. To ok. 37% przychodów raportowanych przez polską spółkę Mety i prawie 4 razy więcej niż globalne 10%, które Meta sama policzyła‼️PODAJCIE TĘ… pic.twitter.com/xn7ByWIxJZ — Rafał Brzoska (@RBrzoska) September 16, 2026 To jest porażający wniosek: Meta nie ma żadnego interesu w zatrzymaniu fali kłamstw, bo na każdym wygenerowanym fejku – czy to finansowym, czy politycznym – spija milionowe prowizje! Wyrok na krakowskiej demokracji Komu zależy na tym, by falą obrzydliwych wpisów pokonać konkurencję? Beneficjenci są oczywiści – w politycznej rzeźni na uderzeniu w kandydatkę zyskują jej bezpośredni rywale. Ktoś znów uznał, że Krakowian nie trzeba przekonywać programem, naprawą komunikacji czy miejskimi inwestycjami. Po co? Taniej i skuteczniej jest kupić milion wyświetleń cyfrowych pomyj, obrzydzić błotem i zza węgła zacierać rączki. Oficjalnie żaden sztab się do tego nie przyzna. Wszyscy zafundują nam festiwal obłudy, rozłożą ręce i powiedzą: „To nie my, to niezależni internauci”. Ale polityczny mechanizm jest przecież prosty: wystarczy zadać jedno podstawowe pytanie – kto ma w tym największy interes? Kto zyskuje, gdy jedna kandydatka traci opływając w pomyjach? Wygląda to już nie tylko jak próba kupienia sobie Krakowa za gigantyczne pieniądze, ale jak próba siłowego przejęcia władzy w mieście za pomocą nielegalnych środków. Kiedy oficjalne komitety wiążą sztywne limity wydatków (niespełna 400 tys. zł), ktoś równolegle przepycha kolanem nieujawnione dziesiątki tysięcy złotych na cyfrowy hejt. Państwowa Komisja Wyborcza bezradnie rozkłada ręce, prokuratura umarza zawiadomienia, a Meta liczy gotówkę. Jeśli przejdziemy nad tym do porządku dziennego i uznamy, że „taki mamy klimat w internecie”, to 27 września przy urnach nie zdecyduje głos świadomych obywateli. Zdecyduje budżet anonimowych trolli opłacany z brudnych kieszeni ludzi, którzy chcą siłowo przejąć władzę w mieście. ZOBACZ TAKŻE: Czy Kraków można sobie kupić? Tygodnik Polityka obnaża mroczne kulisy majątku Gibały

Tęczowemu Gibale jest wszysko jedno. Dogada się nawet z Konfederacją, choć Mentzen przestrzega

15 września 2026 | 12:37

Czy Sławomir Mentzen nawołuje by nie głosować na Łukasza Gibałę? Sympatycy Konfederacji raczej nie powinni oddawać głosu na Gibałę, o czym przekonać możemy się czytając wczorajszy wpis prezesa partii. Pisze on: o wynikach wyborów w Polsce muszą decydować Polacy, a nie przybysze z całego świata. A czy o wynikach wyborów w Krakowie powinni decydować Krakowianie, czy przybysze z całego świata? Sympatycy Konfederacji w Krakowie nie mają swojego kandydata, od kiedy okazało się że Bartosz Bocheńczak nie zebrał wymaganej liczby podpisów pod swoją kandydaturą. Dlatego szukają teraz kandydata, na którego będą mogli oddać swój głos w nadchodzących wyborach. Zupełnie naturalnym wydaje się, że głosować powinni na bezpartyjnego (obecnie, bo kiedyś: PO, a potem Ruch Palikota) Łukasza Gibałę. Konfederacji szli z nim ramię w ramię przed referendum odwołującym prezydenta Aleksandra Miszalskiego. Konfederacja zbierała podpisy, Łuaksz Gibała wywalił prawie 2 miliony złotych na proreferendalną kampanię. Miszalskiego odwołano, mamy przedterminowe wybory. Niestety noga powinęła się kandydatowi Konfederacji i nie został zarejestrowany w wyborach. No i teraz ptaszki już ćwierkały, a Onet podsłuchał i opublikował, że Bocheńczak dogaduje się z Gibałą, by przekazać mu swoje poparcie już w pierwszej turze. Mentzen ostrzega Wczoraj na swoim Facebooku prezes partii Nowa Nadzieja, jeden z liderów Konfederacji, Sławomir Mentzen zamieścił zdjęcie napisanej po arabsku instrukcji głosowania w Szwecji. Napisał przy tym, że lewica ma szanse wygrać wybory w tym kraju m.in. dzięki głosom imigrantów. Musimy jak najszybciej zatrzymać wydawanie polskich obywatelstw, żeby u nas nie doszło do tego samego. W Polsce o wynikach wyborów muszą decydować Polacy, a nie przybysze z całego świata! – zatroskał się. Wpis ten zbieżny jest z linią prezentowaną przez tę partię – przez jednych nazywany jest ksenofobią, przez innych – zwłaszcza polityków Konfederacji – dbaniem o nasz interes narodowy. Gibała zachęca Tymczasem Łukasz Gibała robi coś zupełnie przeciwnego, Od wielu lat zachęca przybyszów ze świata do dopisywania się do spisu wyborców w Krakowie. Wynajmujesz mieszkanie? Przywiodła Cię tu praca? Dzisiaj w Krakowie, jutro w Sztokholmie? Nieważne, bylebyś dopisał się do spisu wyborców i zagłosował w lokalnym referendum, w lokalnych wyborach, a najlepiej tak jak chciałby Łukasz Gibała. źródło: FB W imieniu wyborców Konfederacji przypomnijmy sobie zatem zdanie napisane przez Mentzena: o wynikach wyborów w Polsce muszą decydować Polacy, a nie przybysze z całego świata. I – podążając tropem tej wskazówki – zadajmy sobie w ich imieniu pytanie: czy o wynikach wyborów w Krakowie powinni decydować Krakowianie, czy przybysze z całego świata? Czy chcecie zwolennicy Konfederacji by o Waszym mieście decydowali lewacy z, dajmy na to, Białegostoku? Czy chcecie by miasto urządzali Wam zwolennicy partii Razem spod zachodniej granicy? Tęczowemu Gibale wszystko jedno Łukaszowi Gibale jest wszystko jedno, kto na niego zagłosuje. Czy będą to wyborcy Bartosza Bocheńczaka, czy Darii Gosek-Popiołek (Nowa Lewica), czy Michała Drewnickiego (PiS). Dogaduje się i z prawą i lewą stroną sceny politycznej. Ba, nawet głosami zwolenników Koalicji Obywatelskiej nie pogardzi. Tak jak zmieniał partie jak rękawiczki, tak i głosy wyborców ze wszystkich stron nie są mu obrzydliwe. – Łukasz Gibała, żeby zostać prezydentem Krakowa, podpisze nawet pakt z diabłem – oceniał go na antenie Radia Kraków jeden z polityków KO. Nawet pójdzie pod tęczową flagą Marszu Równości. Jako znany (obecnie) kandydat niepartyjny, dogada się nawet z PiSem. A nawet zawiąże sojusz z będącą częścią Konfederacji Nową Nadzieją. Wbrew słowom jej prezesa. ZOBACZ TAKŻE: Gosek-Popiołek wyremontuje CI DOM?! Wystarczy, że zostawisz go na chwilę pusty

Wilk obiecuje pilnować owiec. Co kryje się za głośną walką Gibały z deweloperami?

14 września 2026 | 14:28

„Kraków dla mieszkańców, nie dla deweloperów” brzmi jak szlachetna obietnica, dopóki nie spojrzyjcie, kto stoi za plecami Łukasza Gibały. Prawda jest brutalna: wykoszenie z rynku deweloperów nie rozwiąże problemu braku mieszkań, za to idealnie może przygotować grunt pod monopol firm związanych z biznesem… Gibałów. Radny znowu pręży muskuły i serwuje Krakowianom swoje ulubione, wyślizgane jak parkiet w remizie hasło: „Kraków dla mieszkańców, nie dla deweloperów!”. Brzmi pięknie, no po prostu serce rośnie! Aż człowiek ma ochotę wyjść na balkon, odetchnąć krakowskim smogiem i zawołać: „Tylko tak, Łukaszu! Przegońmy tych wstrętnych, krwiożerczych prywaciarzy!”. Grafika kolportowana przez Gibałę Tylko jak właściwie pan Łukasz chce to zrobić? Bo wiecie... sytuacja jest dosyć niezręczna. Rozglądnijcie się po swoim mieszkaniu. Popatrzcie na ten tynk, na podłogę, na okno z widokiem na sąsiada. Wiecie, kto to zbudował? Ojeju, nie uwierzycie: deweloper. Tak jest! Ten sam, który w narracji Gibały jest wcieleniem wszelkiego zła, szatanem w kasku ochronnym i wyzyskiwaczem z betoniarką. I żeby była jasność – nie zamierzamy tu pisać wierszy pochwalnych na cześć patodeweloperki. Nikt nie kocha ścian z papieru i osiedli, gdzie z okna można podać sąsiadowi cukier bez wychodzenia z pokoju. Ale, idąc logiką Gibały, walka z deweloperami ma nas chyba doprowadzić do mieszkaniowej utopii. Jak to ma wyglądać w praktyce? Wstrzymujemy wszelkie budowy, a od jutra młode małżeństwa zamiast brać kredyt na dwupokojowe mieszkanie na Ruczaju, dostaną od miasta łopatę, worek słomy i zaproszenie na szybki kurs budownictwa naturalnego? No ktoś te mieszkania musi wybudować! I tu dochodzimy do najciekawszego punktu programu. Gdy Gibała wygoni już z Krakowa wszystkich „złych” deweloperów, na placu boju zostanie puste miejsce. A natura – jak i miejski rynek nieruchomości – nie znosi próżni. Czy przypadkiem nie chodzi o to, że jak już pozbędziemy się całej konkurencji, to nowe osiedla w Krakowie będą mogły budować tylko firmy... powiązane z rodziną pana Łukasza? Bo przecież wiecie, czym para się rodzina naszego wielkiego trybuna ludowego? Handlem alkoholem i... dokładnie tak, deweloperką! Żeby była pełna jasność: piszemy tu o całym klanie, a nie o majątku samego pan Łukasza, bo ten od lat jest uzależniony od portfela między innymi swojego ojca – milionera, od którego regularnie pożyczał astronomiczne kwoty, w tym na finansowanie swojej politycznej kariery. To jest wręcz majstersztyk Hipokryzji Przez Duże „H”. Walka z deweloperami w wykonaniu kogoś, kogo rodzina pozycję i majątek budowała na betonowaniu rzeczywistości, to jak propaganda prohibicji pisana przez właściciela sieci gorzelni. Prywaciarze – be! Ale nasi – to co innego, nasi budują z sercem i troską o mieszkańca! Więc następnym razem, gdy usłyszycie, że Gibała chce uwolnić Kraków od deweloperów, zapytajcie go po prostu: gdzie mają mieszkać wasze dzieci? I czy przypadkiem klucze do ich nowych mieszkań nie będą do odbioru w biurze handlowym jego rodziny? ZOBACZ TAKŻE: Senyszyn rozjeżdża Owcę i Gosek-Popiołek. „Nienawidzą ludzi” [ROZMOWA]

Kolejna afera w krakowskiej Lewicy! „Na mieście się z tego śmieją. To jest żerowanie”

09 września 2026 | 11:55

Czysty cynizm w krakowskim wydaniu: brać z partii grubą kasę, a od działaczy pomoc i podpisy, a na banerach wstydliwie wyczyszczać wszelkie ślady po własnym ugrupowaniu. Mistrzowską lekcję politycznego kamuflażu i bezczelności daje Daria Gosek-Popiołek. Posłanka odcięła się od Lewicy tak skutecznie, że nawet komitet zarejestrowała jako skrótowiec „KW NL” – bo przecież pełne słowa „Nowa Lewica” mogłyby kogoś na ulicy wystraszyć. Szkoda tylko, że bez tej partyjnej pępowiny, struktur i pieniędzy, posłanka nie zebrałaby dzisiaj nawet podpisów na listach. Ostatnio pisaliśmy o tym, że popierana przez Włodzimierza Czarzastego kandydatka na prezydenta Krakowa wstydzi się logo partii i jej barw. Materiały wyborcze zostały wyczyszczone z partyjnych barw z aptekarską precyzją. Zamiast tego mamy pastelową, bezpieczną nijakość – byle tylko żaden krakowski wyborca nie skojarzył posłanki z formacją, której zawdzięcza fotel na Wiejskiej. ZOBACZ TAKŻE: „Żenada i obciach”, czyli awantura w Lewicy! Gosek-Popiołek wzywa na pomoc, działacze mówią: NIE! Ryszard Śmiałek, szef małopolskich struktur Lewicy, skomentował ten fakt w TVP Kraków, mówiąc o "niedopatrzeniu" oraz o tym, że logo będzie używane na "dalszym etapie kampanii". Ale prawdziwym hitem i pokazem cynizmu jest dokumentacja rejestracyjna kandydatki. Słyszeliście kiedyś o Komitecie Wyborczym „NL”? Nie „Nowa Lewica” – po prostu „NL”. To absolutny precedens. Takie Prawo i Sprawiedliwość startuje jako KW Prawo i Sprawiedliwość, a nie żaden „PiS”. Tymczasem w Krakowie posłanka wstydzi się własnej nazwy do tego stopnia, że chowa ją za bezdusznym kryptonimem. Źródło: PKW Działacze w krakowskich strukturach nie wytrzymują i w kuluarach aż wrze od oburzenia. To jest zwykłe żerowanie na naszej pracy i paniczny wstyd! – wyrzuca z siebie jeden z lokalnych polityków. Tyle lat pracujemy na markę Lewicy, a nasza „gwiazda” wstydzi się własnego sztandaru. Ten jej skrót „NL”? Na mieście wszyscy już się śmieją, że to nie żadna Nowa Lewica, tylko „Nieudolna Lewaczka” albo „Niechciana Lewica”. Jak jej ta nazwa tak potężnie ciąży, to niech ma odwagę i wystartuje jako kandydatka niezależna! No właśnie: dlaczego nie wystartuje jako niezależna? Odpowiedź jest brutalnie prosta. Gdyby Gosek-Popiołek odcięła się od partyjnej kasy i struktur, jej polityczny mit prysłby w sekundę. Bez pomocy lokalnych struktur nie zdobyłaby nawet wymaganej liczby podpisów pod listami! Z naszych informacji wynika, że to "starzy" partyjni działacze dostarczyli jej dziesiątki kart z podpisami i tylko dzięki temu zdołała – choć i tak nie bez problemów – się zarejestrować. – Choć kandydatka buduje wizerunek niezależnej, pastelowej alternatywy, nie decyduje się na start bez poparcia partii, ponieważ bez infrastruktury i subwencji Nowej Lewicy jej polityczna pozycja i możliwości operacyjne natychmiast by przestały istnieć – podsumowuje jeden z krakowskich polityków Lewicy. *** A jesli chcecie zobaczyć, jak posłanka UCIEKAŁA wczoraj przed dziennikarzem z własnej konferencji prasowej, to wideo dostępne jest tutaj: Kandydatka UCIEKA przed dziennikarzem! W Lewicy znowu wrze. „Akt zdrady” [WIDEO]

Zbrodnia doskonała przy stoliku z podpisami. Jak wyciąć kandydata i nie zostawić śladów

09 września 2026 | 09:20

Dziś padło na Bartosza Bocheńczaka z Konfederacji, jutro padnie na kogokolwiek innego. System zbierania podpisów w Polsce osiągnął poziom absurdalnego cynizmu – wystarczy, że partyjny „przyjaciel” z uśmiechem na ustach wręczy ci plik kart z podpisami mieszkańców sąsiedniej gminy, a twoja kariera ląduje w koszu. Bez dowodów, bez śledztwa, bez szans na obronę. Zbieranie podpisów pod listami poparcia w polskich wyborach od lat przypomina ponury żart, ale to, co dzieje się przy okazji kampanii w Krakowie, przekroczyło już granice groteski. System, który w teorii miał weryfikować autentyczne społeczne poparcie dla kandydatów, w praktyce stał się farsą, a co gorsza – idealnym narzędziem do politycznych ustawek, prowokacji i wycinania konkurencji. Podrzucić świnię i umyć ręce Po ludzku szkoda dziś Bartosza Bocheńczaka z Konfederacji. Człowiek idzie do Miejskiej Komisji Wyborczej z przekonaniem, że odrobił lekcje, a kończy w oparach skandalu. Na giełdzie głośnych plotek huczy aż miło: ktoś miał mu podrzucić tzw. „lewe” podpisy. I żeby było jasne – „lewe” wcale nie musi oznaczać, że ktoś usiadł z archaiczną książką telefoniczną czy fałszował podpisy nieboszczyków. Wystarczy podsunąć karty zebrane wśród ludzi spoza Krakowa – mieszkańców Wieliczki, Skawiny czy Zielonek, którzy po prostu nie mają prawa wybierać władz stolicy Małopolski. Efekt? Weryfikacja, odrzucenie kart i katastrofa wizerunkowa. W krakowskich kuluarach palcami wytykani są dziś Konrad Berkowicz i Piotr Bartosz. Tajemnicą Poliszynela jest, że to ci dwa panowie i ich politycznej kariery najbardziej skorzystają na „odstrzeleniu” kandydata Konfederacji. Głośno nikt tego oczywiście pod nazwiskiem nie powie, wszak brak jakichkolwiek dowodów. I umówmy się: NIE BĘDZIE ICH NIGDY. Gdyby rzeczywiście doszło do „zbrodni”, byłaby to czysta zbrodnia doskonała. Jeśli potwierdzą się pogłoski o wewnętrznym sabotażu, a nawet strajku włoskim w zbieraniu podpisów poparcia na kandydata własnej partii, bo jeszcze za bardzo urośnie i jedynkę na listach do Sejmu dostanie, to będzie wspaniały przykład skutków skrajnego indywidualizmu, promowanego… pic.twitter.com/Ln9aleN8bF — Maria Libura (@MariaLibura) September 8, 2026 „Masz Bartek, zebrałem dla ciebie” Ale wskazanie palcem konkretnych osób to jedno, a prawdziwy problem leży gdzie indziej. Mianowicie w tym, że Bocheńczak – tak samo jak absolutnie KAŻDY inny kandydat zbierający podpisy w tym kraju – nie ma najmniejszej realnej kontroli nad tym, co właściwie przynosi w teczce do Komisji Wyborczej. Bo jak ta kontrola ma wyglądać w praktyce? Wyobraźmy sobie ten scenariusz: przychodzi do sztabu działacz, wolontariusz albo partyjny kolega (nazwijmy go Berkowicz, Bartosz, Kowalski, Nowak czy jakikolwiek inny Mentzen) i rzuca na stół plik papierów: Masz Bartek, zebrałem dla ciebie 500 podpisów pod kościołem i na Rynku. Co robi Bartek? Dziękuje, pakuje listy i bierze je ze sobą do urzędu. A potem zaczyna się loteria. Masz dobre podpisy czy złe? Ktoś złożył nazwisko z błędem w PESEL-u, wpisał adres tymczasowego zameldowania zamiast zamieszkania, czy celowo podłożył ci świnię? Nic nie wiesz. Zostaje tylko modlitwa. I nadzieja. Kto nam zgotował ten los? To absolutna kompromitacja i komedia procedur. Żyjemy w czasach, gdy tożsamość potrafimy potwierdzić w trzy sekundy za pomocą aplikacji w telefonie, a losy kampanii wyborczych w milionowym mieście uzależniamy od tego, czy pan Mietek z Nowej Huty wyraźnie napisał swój numer PESEL na pogniecionej kartce A4. Kto w ogóle odpowiada za ten absurdalny, feudalny wręcz system? Kto nam to zgotował? Odpowiedź bywa przewrotna. Zestawień i ustawodawczych grzechów z przeszłości jest sporo, a wśród polityków, którzy jako posłowie podnieśli rękę ZA takim kształtem Kodeksu Wyborczego, był nie kto inny jak... Łukasz Gibała. Ten sam, który dziś kreuje się na pierwszego sprawiedliwego krakowskiej sceny. Stop politycznej ruletce Ten system wymaga natychmiastowej reformy. Zbieranie papierowych podpisów na ulicach powinno wylecieć na śmietnik historii i zostać zastąpione chociażby weryfikacją przez profil zaufany lub aplikację mObywatel. Dopóki to się nie stanie, dopóty polska polityka lokalna nie będzie walką na programy, tylko kuriozalną rosyjską ruletką, w której wygrywa ten, kto sprawniej podrzuci rywalowi fałszywy plik papieru. ZOBACZ TAKŻE: Kandydatka UCIEKA przed dziennikarzem! W Lewicy znowu wrze. „Akt zdrady” [WIDEO]

To szczyt pogardy! O tych nagraniach Gibała chciałby zapomnieć [WIDEO]

08 września 2026 | 07:52

Zanim Łukasz Gibała zaczął pozować na szlachetnego obrońcę „zwykłych krakowian”, w swoich spotach postanowił po prostu z nich zadrwić. Dotarliśmy do pełnych pogardy nagrań, o których dziś kandydat na prezydenta chciałby pewnie zapomnieć. Szeregowa urzędniczka pracującą za najniższą krajową pokazana jest jako leniwa dziunia robiąca sobie w pracy pedicure. Okazuje się, że od dekady Gibała serwuje nam ten sam czerstwy scenariusz: urzędników trzeba wywalić na bruk, bo magistrat to wylęgarnia kolesiostwa. Myśleliście, że kolesiostwo to określenie wyciągnięte świeżo z rękawa przed kampanią referendalną w sprawie odwołania Aleksandra Miszalskiego? Błąd. Przenieśmy się na chwilę do 2016 roku. Gibała, objawiony wówczas jako pogromca systemowego zła i wielki reformator, wypuszcza w świat swoje legendarne już wideo. I co tam widzimy? https://www.youtube.com/watch?v=UVDnJWlJn58 Próżno szukać tam wielkich dyrektorów z tłustymi odprawami czy rekinów krakowskiego biznesu, wchodzących bocznymi drzwiami do urzędu. Jest za to zwykła pracownica – powiedzmy: pani Krysia – która od dwóch dekad przewala tony papierów w magistracie za głodową pensję. Ale w obrazku Gibały… robi sobie przy biurku pedicure. Tak właśnie pan Łukasz widzi ludzi pracujących w Urzędzie Miasta Krakowa. Dla niego człowiek, na którego barkach ten krakowski wózek w ogóle jedzie, to po prostu leniwy pasożyt ze zrobionymi paznokciami. Lekceważenie, pogarda i absolutny brak empatii do ludzi na samym dole miejskiej drabiny – oto prawdziwa twarz tego antysystemowego spektaklu. Ale w kadrach sprzed dekady ukryte jest coś jeszcze: absolutna prapremiera gibałowej definicji KOLESIA. Przetłumaczmy ją z gibałowego na nasze: „koleś” to każdy, kto nie bije pokłonów Łukaszowi. Zrobiłeś coś pożytecznego dla miasta za czasów Majchrowskiego? Jesteś kolesiem. Przepracowałeś uczciwie dekadę w UMK? Koleś! Masz odmienne zdanie? Ewidentnie opłacony koleś z układu. Pamiętacie, jak skończyła się tamta wielka krucjata z 2016 roku? Gibała miał spektakularnie odwołać Majchrowskiego. Genialny strateg, polityczny tytan, gigant organizacji. I co zrobił nasz krakowski orzeł? Poległ na absolutnej podstawie – na zbiórce podpisów. Przyniósł kartony pełne podpisów z kosmosu, a prokuratura przez 10 lat musiała się z tego wszystkiego odgrzebywać. źródło: TVN24 I spójrzmy na teraźniejszość. Przecież niedawne referendum za odwołaniem Miszalskiego to był dokładnie ten sam kotlet wyciągnięty z tej samej politycznej zamrażarki! Za kotarą stał ten sam reżyser. Zmieniła się tylko scenografia, ale w środku zostały te same fobie, to samo szczucie na urzędników (przepraszam: kolesi) i to samo głębokie przekonanie, że Kraków zaczyna się i kończy w głowie Gibały. I tak dochodzimy do finału tej dziesięcioletniej maskarady. Człowiek, który sam stworzył, wyhodował i opatentował mit „układu”, dziś próbuje wjechać do gabinetu prezydenta na fali własnej demagogii. To majstersztyk politycznej bezczelności: najpierw przez dekadę obrzydzasz uczciwą pracę i wmawiasz mieszkańcom, że miastem rządzi sitwa, a potem stajesz przed kamerami i głosisz: „Tylko ja mogę was zbawić!”. Gibała idzie po władzę z jednym, zdartym do bólu hasłem. Bez wizji, bez realnego planu na rozwój metropolii i bez szacunku do tysięcy ludzi, którzy to miasto codziennie utrzymują na chodzie. Ma tylko kij na „kolesi”. Pytanie tylko: co stanie się, jeśli ten scenariusz się spełni? Czy każdy urzędnik, który nie przyklaśnie nowemu władcy, z dnia na dzień stanie się „kolesiem do wycięcia”? I kto wejdzie na ich miejsce? Czyżby nowi, jedynie słuszni „nie-kolesie” z prywatnego dworu Łukasza? ZOBACZ TAKŻE: Za darmo nie kiwnie palcem? Radna od Gibały z Nowej Huty wywołała burzę w Krowodrzy

Przepalili gigantyczną fortunę i NIE STARTUJĄ! Byliśmy w sztabie Banasia, a tam...

07 września 2026 | 21:29

Reprezentacyjny budynek w samym sercu Krakowa. Prestiżowy adres, ogromny metraż, wnętrze wykończone praktycznie od zera za ciężkie pieniądze. A w środku? Cisza, zapach świeżej farby i rosnąca góra tektury. Byłem tam. W sztabie Mariana Banasia kartony sięgają niemal sufitu – pełne czapeczek z dumnym haftem „Banaś 2026”, markowych koszulek, długopisów, kubków, rollupów, i ton ulotek, które miały zalać krakowskie ulice. Wystarczyła jedna decyzja o braku rejestracji i cały ten polityczny majestat w ułamku sekundy zmienił się w kosztowny problem z utylizacją odpadów. Kampania prezydencka w Krakowie jeszcze na dobre się nie zaczęła, a już przyniosła finansową katastrofę, jakiej dawno tu nie widziano. Dziesiątki, jeśli nie setki tysięcy złotych przepalono w piecu politycznej amatorszczyzny. I nie dotyczy to tylko byłego szefa NIK. ZOBACZ TAKŻE: Pancerny Marian w ostrym wywiadzie! „Nie jestem celebrytą” [ROZMOWA] Spójrzmy na drugiego mistrza kampanijnego rozmachu – Bartosza Bocheńczaka. Jeśli wychodziliście z domu w ostatnich tygodniach, nie dało się go nie zauważyć. Bocheńczak wykleił swoja twarzą Kraków od Krowodrzy po Nową Huta, plasując się w ścisłej czołówce pod względem liczby billboardów. Do tego pikniki w każdej dzielnicy, darmowa kiełbasa z grilla, dmuchańce dla dzieci i festynowa atmosfera. Przekaz był prosty: pieniądze nie grają roli, idziemy po władzę. Jak nie w mieście to za rok w Sejmie. Efekt? Zerowy. Brak rejestracji kandydatów zamienił te potężne budżety w pomnik politycznej naiwności. Dzieciak skaczący na dmuchańcu zjadł kiełbasę, popił darmową lemoniadą i poszedł do domu, a Bocheńczak został z rachunkami za najem powierzchni reklamowych. To nie jest historia o pechu. To opowieść o przepalaniu astronomicznych kwot bez zabezpieczenia podstaw formalnych. Zamiast dopilnować podpisów, zgłoszeń i procedur, sztaby skupiły się na zamawianiu szmat, gadżetów i darmowego jedzenia. Marian Banaś może dzisiaj otworzyć hurtownię odzieżową, a Bartosz Bocheńczak zostawić billboardy jako ostrzeżenie dla innych, jak nie robić polityki. ZOBACZ TAKŻE: Gosek-Popiołek może odpaść z wyścigu! Nieoficjalne ustalenia Kanału Krakowskiego

Dajcie jej mówić, a sama się wykończy! Tego samozaorania nic już nie zatrzyma

04 września 2026 | 10:17

Jeśli sztab polityczny Darii Gosek-Popiołek ma chociaż odrobinę instynktu samozachowawczego, powinien jak najszybciej skonfiskować jej telefon, zaspawać usta i schować w piwnicy pod Sukiennicami. Zaczynała z ambitnym wynikiem 18 procent, ale im częściej otwiera usta, tym bardziej krakowscy wyborcy przecierają uszy i oczy ze zdumienia. Pamiętacie ten piękny, słoneczny świt kampanii wyborczej? Posłanka Gosek-Popiołek pochwaliła się jakimś kosmicznym wynikiem sondażu w wyborach na prezydenta Krakowa. Wykręciła w nim 18 procent i tym samym wejście do drugiej tury miało być pewniejsze niż to, że na Floriańskiej ktoś zaproponuje Wam noc w klubie ze półnagimi „dziewczynami z sąsiedztwa”. Zanim ruszyła kampania DGP pochwaliła się, że wchodzi do drugiej tury Razemki, z ich szefową Aleksandrą Owcą na czele, starały się to badanie podważyć, ale sondaż zrobiła renomowana pracownia, na sensownej próbie, więc jakoś się to obroniło. I w świat poszedł przekaz: królowa jest tylko jedna! A potem... cóż, potem kampania zaczęła się naprawdę. Zamiast jednak piąć się w górę ku prezydenckiemu fotelowi, poparcie pani Darii zaczęło przypominać wykres rejestrujący wstrząsy sejsmiczne, ze stałą tendencją spadkową. Wczoraj mieliśmy 12, dziś 10, jutro 8, a pojutrze – przy dobrych wiatrach i sprzyjającym układzie gwiazd – może z 6%. Złota zasada prostej matematyki podpowiada jeden, absolutnie fascynujący wniosek: jeśli ten pierwszy, startowy sondaż był prawdziwy, to oznacza, że każde kolejne słowo wypowiedziane przez panią Darię w przestrzeni publicznej kosztuje ją około kilkunastu tysięcy głosów. Dziś poparcie DGP szoruje po dnie To jest fenomen na skalę światową. Wystarczy podstawić pani Darii mikrofon, odbezpieczyć go i po prostu poczekać. Samonapędzające się wotum nieufności. My oczywiście nie będziemy tutaj małostkowi. Nie będziemy złośliwie wyciągać dawnych wpadek, kiedy okazało się, że liczba posłów w polskim Sejmie to w sumie taka płynna i dość abstrakcyjna dla pani posłanki wartość. Nie będziemy też przypominać najświeższych popisów z cyklu „Porządki w Krakowie”, gdy pani Daria, jak już zostanie prezydentem miasta, to weźmie się za reorganizację w Operze Krakowskiej, którą (mały detal!) zarządza marszałek województwa małopolskiego. Kto by się przejmował takimi niuansami jak struktura władzy samorządowej, kiedy ma się w sercu tyle zapału? Nie, my do niczego nie musimy namawiać ani kontrkandydatów, ani złośliwych dziennikarzy. Nasz apel jest krótki i płynie prosto z serca: Ludzie, dajcie jej mówić! Dajcie pani Darii debaty, wywiady, setki, podcasty, a najlepiej całodobowy stream z kampanii. Mikrofon dla tej kandydatki to nie narzędzie komunikacji – to polityczny detonator. Im dłużej trwa ta kampania i im więcej usłyszymy genialnych pomysłów na zarządzanie miastem (taki, jak ten z poidełkami dla ptaków), tym szybciej poparcie zjedzie do poziomu błędu statystycznego i tym mniej szkód w mieście i w mózgach odbiorców pani Daria zdąży wyrządzić. ZOBACZ TAKŻE: Czarzasty płakał, jak to zobaczył! Niesamowity fikołek „partyjnej dziewicy”

Dwie „rywalki” Gibały grają w jego drużynie?! Na ich tle nawet on wyrasta na tytana intelektu

02 września 2026 | 23:15

Złota zasada imprezowego podrywu mówi jasno: jeśli chcesz wywrzeć powalające wrażenie w knajpie, nigdy nie idziesz sam. Zabierasz ze sobą „skrzydłowego” – kumpla nieco mniej urokliwego, ciut wolniej kojarzącego fakty i bez grosza przy duszy. Przy nim automatycznie stajesz się amantem roku, choćbyś przyszedł w wyciągniętym swetrze i tłustych włosach. I dokładnie ten manewr zaserwował nam Łukasz Gibała – tylko w wersji politycznej i zabierając do tańca aż dwie „skrzydłowe” naraz. To polityczna zagrywka rodem z wiejskiego klubu po trzeciej nad ranem, przemyślana tak, by jeden człowiek zawsze błyszczał najjaśniejszym blaskiem. Pamiętacie jeszcze te piękne czasy, gdy Daria Gosek-Popiołek, Aleksandra Owca i Łukasz Gibała szli ramię w ramię? Pozowali razem w jednym spocie wyborczym, radośni, uśmiechnięci i wpatrzeni w siebie jak w obrazek. Dziś cała trójka udaje zażartych rywali i startuje przeciwko sobie. Ale umówmy się – to żaden podział. To wygląda jak misterny plan Gibały, który celowo wystawił obie panie do boju tylko po to, żeby na ich tle wyjść na tego mądrego. Doskonale było to widać podczas środowej debaty w „Super Expressie”. Obie panie wyglądały tam co najmniej tak, jakby były już dawno po słówku z Gibałą, a ich start w wyborach został od A do Z wyreżyserowany przez samego radnego. Każde ich wystąpienie sprawiało wrażenie idealnie skrojonego podsuwania mu piłki do pustej bramki. Po jednej stronie mieliśmy Owcę – reprezentantkę polityki spod znaku infantylnego focha i rozwydrzenia, gdzie każdy argument przyjmuje postać obrażonej miny pięciolatki, której ktoś zabrał grabki w piaskownicy. Po drugiej stronie stała Gosek-Popiołek – do bólu wyreżyserowana, pozująca na przemiłą, ciepłą panią z sąsiedztwa, która z łagodnym uśmiechem wytłumaczy Ci, dlaczego powinieneś oddać połowę pensji na miejskie projekty, a w wolnej chwili zabroni wjazdu Twojemu samochodowi do centrum. Efekt? Genialny. Gdy postawi się je obok siebie, to nagle przeciętnie rozgarnięty bachor, który opanował sztukę obierania banana, urasta do rangi tytana intelektu i murowanego kandydata do Nagrody Nobla. Więc Gibała stoi z boku i stwarza pozory „tego dorosłego na tej imprezie”. Na tle swoich dawnych koleżanek ze spotu nagle nie musi nic robić. Nie musi zgłaszać genialnych programów ani błyszczeć w debatach. One robią całą robotę za niego. Chapeau bas, Łukaszu. Wystawić własne polityczne wychowanki jako „skrzydłowych” na polityczny podryw – tego nie wymyśliłby nawet Machiavelli. ZOBACZ TAKŻE: Wydatki na referendum pod lupą. Finansowa kpina inicjatorów odwołania prezydenta

Wyleciał z PiS i nagle zmienił front. Zdumiewająca decyzja posła

02 września 2026 | 15:48

To nie polityczny kompromis, ale skok na główkę do pustego basenu. Łukasz Kmita, świeżo po wyrzuceniu z PiS i transferze do nowego projektu Morawieckiego, oficjalnie poparł Łukasza Gibałę. Zdumiewający zwrot akcji grzebie dotychczasowe obietnice prawicy i każe zapytać: od kiedy to byli politycy partii rządzącej klaszczą programom pisanym przy wsparciu Partii Razem? Zacznijmy od brutalnego zderzenia z rzeczywistością. Jeszcze na początku czerwca tego roku poseł Łukasz Kmita, stanowczo namaszczał Michała Drewnickiego na kandydata prawicy. Nazywał go "rozsądnym, niekonfliktowym i wybitnym samorządowcem", który miał zjednoczyć całe środowisko. Poseł Kmita popiera radnego Drewnickiego Tymczasem dzisiaj nastąpił spektakularny zwrot akcji. Ten sam polityk nagle oświadcza: Trzymam kciuki za Łukasza Gibałę, uważam, że ma ciekawy program i ma największe szanse na wygraną w Krakowie. Co takiego wydarzyło się przez te kilka miesięcy, że konserwatywny sztandar nagle zmienił barwy? Warto przypomnieć jeden kluczowy detal: Łukasz Kmita gra już w innej lidze. W lipcu 2026 roku dołączył do stowarzyszenia i nowo powstałego klubu parlamentarnego Rozwój Plus, stworzonego przez Mateusza Morawieckiego. W efekcie, zaledwie miesiąc później, w sierpniu koleżeński sąd dyscyplinarny wykluczył go z szeregów Prawa i Sprawiedliwości. Czyżby polityczna emancypacja pod skrzydłami byłego premiera wymagała aż tak egzotycznych sojuszy?Kordon sanitarny, który wyparował z pamięci Zastanawiające jest, czy przedstawiciel środowiska Morawieckiego po prostu zapomniał, z kim wchodzi w układ, czy może uznał, że krakowscy wyborcy mają pamięć złotej rybki. Przypomnijmy: to właśnie Łukasz Gibała jeszcze niedawno budował swoją tożsamość na haśle „stanowcze NIE dla koalicji z PiS”, popartym jawnymi deklaracjami o tworzeniu lokalnego kordonu sanitarnego wokół prawicy i obietnicami, że „nie będzie z nimi rozmawiał”. Jak musi się czuć kandydat wywodzący się z dawnej partii rządzącej, zmuszony do oklaskiwania człowieka, który obiecywał odizolować jego obóz od jakiejkolwiek władzy? Konserwatysta z programem Partii Razem Prawdziwym hitem tej komedii pomyłek jest jednak zepchnięcie w niepamięć niedawnych, lewicowych romansów politycznych Gibały. To na jego listach w kampanii do Rady Miasta dumnie startowała Aleksandra Owca – współprzewodnicząca radykalnie lewicowej Partii Razem. Owszem, dziś można usłyszeć tłumaczenia, że ich drogi oficjalnie się już rozeszły, a działaczka Razem opuściła obóz swojego niedawnego lidera. Nie zmienia to jednak faktu, że do samych wyborów szli ramię w ramię, oferując krakowianom program skrajnej lewicy pod szyldem „niezależnego” kandydata. Z niecierpliwością czekamy, aż wyrzucony z PiS polityk chwalący "ciekawy program" Gibały, z równym zapałem pochyli się nad kluczowymi postulatami Partii Razem, z którymi to środowisko szło po władzę: Drastyczne podwyżki podatków (w tym 75-procentowy podatek dla najbogatszych). Całkowite wyprowadzenie religii ze szkół i odcięcie finansowania Kościoła z budżetu państwa. Skrócenie czasu pracy do 35 godzin tygodniowo. Radykalne uderzenie w wolny rynek mieszkaniowy i powrót do idei państwowych molochów budowlanych. Widmo rozłamu w krakowskiej Radzie Miasta Ten alians rodzi kluczowe pytanie o przyszłość prawicy pod Wawelem. Czy klub radnych PiS w Radzie Miasta Krakowa przejdzie do porządku dziennego nad tym poparciem? Biorąc pod uwagę, że Kmita jest już oficjalnie poza partią i działa w nowym projekcie Morawieckiego, jego deklaracja może być zapalnikiem do potężnego rozłamu. Trudno wyobrazić sobie, by radni wierni Jarosławowi Kaczyńskiemu, dla których naturalnym liderem miał być Michał Drewnicki, nagle stanęli bez słowa sprzeciwu ramię w ramię z człowiekiem z anty-PiSowskiego kordonu. Polityka to podobno sztuka kompromisu, ale ten ruch przypomina skok na główkę do pustego basenu.

Gibała odkrył, że w Polsce istnieje PRAWO! Jego reakcja mówi wszystko

01 września 2026 | 14:04

Wyłożyć się na procedurze, z którą radzi sobie koło gospodyń wiejskich, to sztuka godna wielkiego wizjonera. Łukasz Gibała właśnie odkrył ze zdziwieniem, że w tym kraju obowiązują jakieś ustawy i Kodeks Wyborczy. Jeśli człowiek nie potrafi ogarnąć kilku kartek papieru, niech nie bierze się za rządzenie Krakowem. Chłop spędził pół życia na obietnicach, w których stawiał darmową komunikację, złote mosty i bezpłatne gruszki na wierzbie dla każdego mieszkańca. Przez lata rysował przed nami wizję świata, w którym budżet miasta jest z gumy, a zasady logiki po prostu nie obowiązują. I co? I przychodzą wybory, trzeba zebrać parę podpisów na krzyż, dopilnować formalności, złożyć papiery na czas. Standardowa procedura, z którą radzi sobie byle koło gospodyń wiejskich przy rejestracji festynu kiełbasy. Łukasz Gibała A co robi nasz wielki wizjoner, niedoszły prezydent i zbawca stolicy Małopolski? Wykłada się na pierwszym lepszym krawężniku. Kompromitacja i amatorszczyzna, od której zęby bolą. Ale spokojnie! Przecież Gibała nigdy nie popełnia błędów. To nie on zawalił. O nie! Gibała objawił nam prawdę: to "archaiaczne przepisy"! Rozumiecie to? Chłop właśnie odkrył, że w tym kraju obowiązują jakieś ustawy, kodeksy i terminy. Do tej pory myślał pewnie, że prawo to tylko taka luźna sugestia, a przepisy wyborcze wymyślono po to, żeby utrudniać życie takim wybitnym jednostkom jak on. Jak to? Ja mam zbierać podpisy na papierze? W XXI wieku?! Przecież ja mam lajki na Facebooku, po co komu jakieś archaiczne paragrafy!. Strach pomyśleć, co byłoby, gdyby ten człowiek naprawdę dorwał się do władzy. Budżet się nie spina? „To przez archaiczne zasady matematyki!” Korki na Alejach? „Archaiczne prawa fizyki, samochody powinny przenikać przez siebie!” Brak absolutorium? „Archaiczna demokracja!” Gibała wjechał w te wybory z wdziękiem słonia w składzie porcelany, a kiedy rozbił wszystkie talerze, nakrzyczał na grawitację, że jest zbyt staroświecka. Jeśli nie potrafisz ogarnąć zebrania kilku podpisów zgodnie z obowiązującym prawem, to nie bierz się za rządzenie drugim największym miastem w Polsce. Idź poczytaj Kodeks Wyborczy, Łukaszu – to lepsza lektura niż twoje własne obietnice bez pokrycia. ZOBACZ TAKŻE: Słynna wróżka mówi nam o wyborach w Krakowie. „Głupiec stoi nad przepaścią!”

Strona 1 z 9

1
2
3
4
5
6
7
8
9