PiS-owska ośmiornica w Małopolsce! Ujawnił szokującą liczbę tłustych kotów [WYWIAD]

Około 80 osób na lukratywnych stanowiskach, gigantyczne premie i polityczne powiązania! Radny sejmiku województwa małopolskiego Krzysztof Nowak bezlitośnie punktuje układ w małopolskim urzędzie marszałkowskim. Padają nazwiska, kwoty i oskarżenia o „PiS-owską ośmiornicę”.

– Przecież to hipokryzja! – grzmi samorządowiec, komentując zarzuty o kolesiostwo w krakowskim magistracie. Jego zdaniem prawdziwy problem znajduje się zupełnie gdzie indziej.

***

Kanał Krakowski: Ile tłustych kotów naliczył Pan w zarządzanym przez PiS szeroko pojętym województwie małopolskim?

Krzysztof Nowak: Ta lista cały czas się wydłuża. Na dziś jest to około 80 osób, które zajmują lukratywne stanowiska – zarówno w samym urzędzie, jak i w jednostkach oraz spółkach należących do Urzędu Marszałkowskiego Województwa Małopolskiego. I nie chodzi tutaj o podrzędne etaty, na których zarabia się niewiele ponad minimalną krajową, ale o funkcje prezesów spółek, członków zarządów, rad nadzorczych czy dyrektorów. Można to nazwać PiS-owską ośmiornicą, bo jej macki sięgają naprawdę daleko.

Nie mieszkam w Krakowie, ale w tym kontekście śmieszy mnie zarzut „kolesiostwa” wobec prezydenta Aleksandra Miszalskiego. Ci, którzy mu to zarzucają, nie są w stanie wymienić choćby dziesięciu nazwisk. Tymczasem w przypadku województwa mamy do czynienia z ogromną skalą, która przekracza wszelkie wyobrażenia. To tutaj znajduje się prawdziwy problem – granica została już dawno przekroczona.

Tylko gdzie jest ta granica?

W zdrowym rozsądku. Nie ma nic złego w tym, że włodarz otacza się zaufanymi ludźmi. Sam prowadzę działalność gospodarczą i moimi najbliższymi współpracownikami również są osoby, którym ufam i na których mogę polegać. Podobnie jest zapewne w Krakowie. Natomiast w województwie wchodzimy już na wyższy poziom zatrudniania – bez względu na kwalifikacje, bo głównym kryterium staje się legitymacja partyjna. Rozumiem, że na 200 osób znalazłoby się kilka związanych z PiS, bo mamy wolność zrzeszania się i każdy ma prawo do wyrażania swoich poglądów. Jednak pierwszorzędne powinny być kryteria merytoryczne. Tymczasem w urzędzie wojewódzkim mamy do czynienia z patologią.

To większa skala niż dotychczas?

Oczywiście, że tak. Już teraz mówimy o około 80 osobach, a ja nawet nie analizowałem tego głębiej, bo przecież nie będę skupiał się na szeregowych pracownikach. Pokazałem tych, którzy zarabiają kilkanaście czy kilkadziesiąt tysięcy złotych miesięcznie.

Czy któreś osoby zwróciły Pana szczególną uwagę?

W lutym dostałem listę blisko 70 osób i nie chciałbym skupiać się na pojedynczych nazwiskach. Zwracam jednak uwagę, że ponad 40 proc. klubu radnych PiS w Radzie Miasta Krakowa było lub nadal jest zatrudnionych w województwie. Weźmy choćby szefa tego klubu, Włodzimierza Pietrusa, który jest prezesem należącej do województwa spółki PUHiT. Jakiś czas temu szefową Małopolskiej Agencji Rozwoju Regionalnego była żona radnego Michała Drewnickiego, a on sam pracował w urzędzie jako rzecznik. 

Dalej mamy na przykład radnego Krzysztofa Sułowskiego, zastępcę dyrektora w Wojewódzkim Urzędzie Pracy, oraz radnego Michała Ciechowskiego – dyrektora Kancelarii Sejmiku w Urzędzie Marszałkowskim. Ten drugi w ciągu trzech lat otrzymał w formie nagród prawie 100 tysięcy złotych. Ale nawet jemu daleko do rekordzistki – pani skarbnik, która w analogicznym okresie otrzymała blisko 270 tysięcy złotych.

I naprawdę radni PiS mają czelność podnosić zarzut kolesiostwa w urzędzie miasta, skoro sami tak mocno uczestniczą w procederze zatrudniania swoich ludzi? Przecież to hipokryzja!

Ale co można z tym zrobić?

Nagłaśniać sprawę. I liczyć na to, że już za dwa lata wyborcy będą o tym pamiętać podczas wyborów.

Wcześniej czeka nas jednak referendum w Krakowie. Gdyby był Pan mieszkańcem miasta, wziąłby Pan udział w tym plebiscycie?

Oczywiście, że nie. Dość długo działam w samorządzie i nie widzę powodów, by odwoływać prezydenta Miszalskiego w referendum. To typowo polityczna akcja, co widać już po samych inicjatorach. Znam Jana Hoffmana od dawna. Dziś kreuje się na osobę, która przyjdzie i zbawi Kraków, ale nie mam żadnych złudzeń, że został wystawiony po to, by formalnie reprezentować organizatorów i nadać tej inicjatywie pozory obywatelskości. Tak naprawdę w tle stoi wieczny przegrany Łukasz Gibała ze swoimi nieograniczonymi możliwościami finansowymi. Tacy ludzie są bardzo niebezpieczni, bo wydają się funkcjonować praktycznie poza jakąkolwiek kontrolą.

ZOBACZ TAKŻE: Czy Hoffman jest… kolesiem?! Sęk odpalił serię pytań do lidera referendum [WIDEO]

Uważam też, że Gibała będzie największym przegranym tego referendum. Przecież już trzy razy ubiegał się o urząd prezydenta Krakowa i ani razu nim nie został. Wie pan dlaczego? Bo nie ma żadnego pomysłu na Kraków. Jego chęć zastania prezydentem wynika z jakiejś chorej fantazji albo kompleksów. To wieczny kandydat i zarazem wieczny przegrany. Chyba każde większe miasto ma taką postać. W Tarnowie jest Marek Ciesielczyk, który również wielokrotnie startował na prezydenta i ani razu nie był blisko zwycięstwa. Gibała to taki Ciesielczyk Krakowa. Po prostu kojarzy się z porażkami.

ZOBACZ TAKŻE: Referendalna hucpa za gigantyczne pieniądze. Gdzie są faktury i rozliczenia?