Festiwal hipokryzji po tragedii w Krakowie! „Zdejmijcie te zatroskane maski!”

Gdy kłamie wasz polityczny wróg, drzecie szaty o rosyjskiej hybrydzie i zamachu na demokrację. Gdy dezinformację siejecie sami, nagle staje się ona „skrótem myślowym” albo „uprawnioną publicystyką”. W cieniu tragedii na krakowskim Rynku politycy od prawa do lewa wzywają do walki z fejkowymi informacjami, nie zauważając, że sami stoją w pierwszym rzędzie cyfrowej patologii.

Rynek Główny w Krakowie powoli spływa ciszą po tragedii. Ludzie wciąż składają znicze, szukają odpowiedzi, próbują ogarnąć rozumem to, czego ogarnąć nie sposób. A tymczasem w social mediach i na konferencjach prasowych trwa najlepsze festiwal politycznej hipokryzji.

Od prawa do lewa, od skrajnej prawicy po skrajną lewicę, politycy wychodzą przed kamery i ze śmiertelnie poważnymi minami apelują do społeczeństwa:

Bądźcie czujni, nie ulegajcie dezinformacji!

Mam dla was wiadomość z pierwszej linii: Wasze apele są nic niewarte. By nie napisać mocnej.

Prawda jest taka – i wszyscy o tym wiemy – że nikomu z was, NIKOMU, nie zależy na walce z fake newsami. Dezinformacja w Polsce stała się sportem narodowym. Gdy kłamie wróg – to ordynarna rosyjska hybryda, zamach na demokrację i przestępstwo. Gdy kłamiecie wy sami albo wasza internetowa bojówka – to „metafora”, „skrót myślowy” albo „uprawniona publicystyka”.

Mistrzowie politycznej manipulacji

Internet aż huczy od tysięcy komentarzy i fejków, ale szczytem wszystkiego są popisy samych liderów. Widziałem na portalu X, jak jeden z polityków tłumaczył się z publikacji wygenerowanego przez AI zdjęcia, na którym policjant miał sześć palców u ręki. Przyłapany na serwowaniu taniego łgarstwa, prosto w oczy oświadczył, że... to właściwie nie jest dezinformacja, bo przecież „sedno sprawy leży gdzie indziej”. Rozumiecie? Palców za dużo, zdjęcie fejkowe, ale „sedno” się zgadza, więc wszystko w najlepszym porządku!

Albo inny kwiatek: jeden z lokalnych liderów Ruchu Narodowego. Dziś pisze patetyczne odezwy o konieczności zachowania spokoju i walce z dezinformacją, a wczoraj, chwilę po zamachu – oczywiście w zgrabnie zakamuflowanym, tchórzliwym stylu – zaczyna snuć teorie, że za tragedią w Krakowie stoi strona ukraińska. Zero faktów, zero dowodów, czysta pożywka dla najniższych instynktów. Ale przecież on tylko „pyta”, on tylko „zwraca uwagę”. Żałosne.

Albo inny arcykapłan dezinformacji - Konrad Berkowicz i jego wpis w stylu: mój fejk jest lepszy niż twój:

Bezradność państwa, bezkarność w sieci

Bawi mnie i rozczula, gdy słucham polityków władzy – bez względu na to, czy akurat rządzi Zjednoczona Prawica, czy Koalicja Obywatelska z przyssawkami – którzy nieustannie mówią o zagrożeniach w sieci. Mówią (ew. piszą), ale nie robią absolutnie nic.

Dzisiaj w polskim internecie możecie napisać dosłownie wszystko. Możecie zniszczyć komuś życie, wymyślić zamach, podłożyć pod palący się dom wirtualną zapałkę i patrzeć, jak płonie społeczne zaufanie. I co się stanie? NIC.

Policja nie przyjdzie na Facebooka ani na X. A jeśli sami pofatygujecie się na komisariat albo do prokuratury z zebranymi dowodami na ordynarne kłamstwo i hejt, organy ścigania w znakomitej większości po prostu to umorzą. Znam to z autopsji i wie to każdy, kto choć raz spróbował zderzyć polski wymiar sprawiedliwości z cyfrową rzeczywistością. System jest ślepy, głuchy i bezradny.

Fałszywa troska, prawdziwy cynizm

Dlatego przestańcie piep**yć. Zdejmijcie te zatroskane maski i przestańcie wrzucać kolejne, pożal się Boże, posty ostrzegające przed dezinformacją.

Rządzicie. A wcześniej rządziliście. Lub będziecie rządzić. Macie w rękach pełną władzę ustawodawczą, macie prokuraturę, macie policję, macie narzędzia i – co najważniejsze – macie gigantyczne poparcie społeczne dla ukrócenia tego syfu. Dlaczego nie zmieniacie prawa? Dlaczego nie wprowadzicie realnych, nieuchronnych i surowych konsekwencji za świadome promowanie fejkowych informacji w przestrzeni publicznej?

Odpowiedź jest prosta i przerażająca: nie robicie tego, bo bez tej dezinformacji nie potraficie już uprawiać polityki. Gdyby z polskiej debaty wyciąć kłamstwa, niedomówienia i nakręcanie strachu, połowa z was musiałaby szukać uczciwej pracy.

Nie potraficie – i nie chcecie – się za to wziąć. Więc oszczędźcie nam przynajmniej tych apeli w cieniu krakowskiej tragedii. Bo brzmią one nie jak troska o obywateli, ale jak ponury, bezczelny żart.

ZOBACZ TAKŻE: Medal „Cracoviae Virtus”. Kosek proponuje nowe wyróżnienie dla bohaterów Krakowa